خیلی وقتها فکر میکنم چرا بعضی از زنان در خانه جانباز میشوند. وقتی به مادربزرگ، مادرهای شهدا یا همسران جانبازان نگاه میکنم، میبینم هر کدام نشانی از درد بر تن دارند؛ یکی بیناییاش را از دست داده، یکی کمرش خم شده و دیگری دست یا اعصابش از کار افتاده است. اما در نگاه همه آنها نوری است که از درون میتابد. این همان جانبازی واقعی است. آنها زخمی از صبر بر بدن دارند