چندان غلو نیست اگر گفته شود که در صورت حضور و حیات مجدد بسیاری از ادیبان، از فردوسی و سعدی و نظامی گرفته تا معاصرانی، چون شاملو، اخوان ثالث، پروین اعتصامی و بسیاری دیگر از کلیدداران خزانه فرهنگ و ادب فارسی، نهتنها بخش قابلتوجهی از کلام امروز ما را درک نخواهند کرد، بلکه برقراری ارتباط کلامی با آنها نیازمند مترجم یا به قول امروزیها «دیلماج» خواهد بود.