یاران امام حسین (ع) در عاشورا نشان دادند که نشاط و آرامش، محصول شرایط بیرونی نیست، بلکه نتیجه «ساخت درونی انسان» است. آنان در محاصره کامل، تشنگی و یقین به شهادت، نه دچار فروپاشی روانی شدند و نه از مسیر خود عقب نشستند، زیرا جهان را در پرتو ایمان، معنا و هدفی فراتر از مرگ میدیدند. عاشورا در واقع صحنهای است که در آن نشان داده میشود انسان مؤمن میتواند در اوج بحران، به بالاترین سطح از ثبات روانی و امید دست پیدا کند