آلاحمد بهخوبی دریافته بود، در جهان جدید قدرت فقط با ارتش و اقتصاد عمل نمیکند، بلکه با تولید تصویر، ساختن روایت، دعوت از نخبگان، خاطرهسازی و جهتدهی به افکار عمومی نیز خود را تثبیت میکند. به همین دلیل، نوشتههای او درباره اسرائیل و فلسطین را میتوان نقدی زودهنگام بر «سیاست روایت» نیز دانست. او میدید چگونه ممکن است وجهی از واقعیت پررنگ شود و وجهی دیگر در حاشیه بماند