باز آی و بر چشمم نشین

سخت است نوشتن، حتی تصورش را هم نمی‌کردم که روزی مجبور باشم از مراسم تشییع رهبرم بنویسم، بنویسم که «ای ساربان آهسته ران آرام جانم می‌رود، کان دل که با خود داشتم با دل ستانم می‌رود.»