در بحرانها، پذیرش کمک نشانه آگاهی و شجاعت درونی است، نه ناتوانی. مشکلات روانی همهگیرند و پرهیز از درمان به دلیل ترس از قضاوت، تنها هزینههای آینده را افزایش میدهد. با توجه به دسترسیهای آسان به خدمات، باید گفت در بحران، ذهنیت جمعی و جایگزینی «امید واقعبینانه» و «شجاعت در کمکخواهی» به جای ترس و انکار، کلید بازسازی قویتر جامعه و بازگشت به مسیر پیشین است