در سومین دهه قرن بیست و یکم، جهان بیش از هر زمان دیگری بر محوریت دادهها، الگوریتمها و تعاملات دیجیتال میچرخد. این تغییر پارادایم، نیازمند بازتعریف بنیادین مفهوم سوادآموزی برای نسل آینده است. اگر در گذشته سواد خواندن، نوشتن و حساب کردن، ابزارهای اصلی ورود به جامعه بودند، امروز مهارتهای عصر دیجیتال، بهویژه برنامهنویسی و بازیسازی (Game Development)، به عنوان سواد چهارم ضروری شناخته میشوند. این یادداشت به بررسی این پرسش اساسی میپردازد که چرا تقویت این مهارتها باید از سنین کودکی و نوجوانی در …