«معلولیت، محدودیت نیست» را شعار سبک زندگی خود و دیگران کردم
وقتی محدودیتها رفع نمیشوند یا حقوق ما رعایت نمیشود، دلگیر و گاهی پرخاشگر میشوم، چراکه این واکنش ناشی از بیعدالتی و نبود فرصتهای برابر است. وقتی شرایط شهری طوری باشد که معلولیت محدودیتی ایجاد نکند، انگیزهها بالاتر میرود و خانوادهها راحتتر همراهی میکنند آموزش گسترده و ایجاد تلنگر در مسئولان ضروری است؛ هر فرد در هر جایگاه و مسئولیتی میتواند قدمی برای تغییر واقعی بردارد. وقتی این اتفاق بیفتد، خانوادهها خود به خود همراه میشوند و افراد معلول میتوانند فعال و مستقل در اجتماع حضور داشته باشند