ما «ابَد» در پیش داریم هستیم و خواهیم بود!

عالی‌ترین مطالب علمی را به سادگی در اختیار شاگردان قرار می‌داد. در بذل دانش، بسیار حریص بود. هیچ‌گاه بین درس و بحث، از ضرب‌المثل، شعر و حکایت استفاده نمی‌کرد. می‌گفت: مطلب برهانی را باید با استدلال تفهیم کرد. در مباحث فلسفی، از دایره برهان خارج نمی‌شد. گاهی کلاس خصوصی یک نفره، برگزار می‌کرد! برایش تعداد شاگردان، اصلاً مهم نبود. شاید باور نکنید، یک دوره نهایه‌الحکمه را تنها برای یک طلبه تدریس کرد!