چون حاکمیت مسئول وضع و تنظیم تقریبا همه سازوکارهای حاکم بر جامعه است، شهروندان نوعا ناکامیهای فردی و اجتماعی را ناشی از ناکارآمدی یا فساد حاکم بر دولت میدانند. این نگرش بهویژه درباره دولتهایی که از ساختار اقتدارگرا برخوردارند و سرپنجههای دولت را علاوه بر امور عمومی حتی در امور خصوصی شهروندان مانند روابط اجتماعی، ازدواج و طلاق و فرزندآوری میتوان آشکارا دید، بسیار پررنگتر و برجستهتر است.