در سالهایی که واژه تحریم مثل دیواری دور صنعت ایران کشیده شده و ناترازی انرژی هر بار چراغ بخشی از تولید را خاموش کرده، خیلیها تصور میکردند توسعه صنعتی دیگر شبیه رؤیاست؛ خصوصاً در صنایعی مثل فولاد که هر تن تولید آن به برق، گاز، زیرساخت و سرمایهگذاری بلندمدت وابسته است. اما درست در همین سالها، فولاد خوزستان بار دیگر نشان داد که آینده همیشه از مسیر امید، برنامهریزی و سرمایهگذاری میگذرد؛ نه از توقف و احتیاط.