در میانه دهه پنجاه، همزمان با آغاز کار نخستین رصدخانه پژوهشی ایران در شیراز نامی بر سر زبانها افتاد که برای بسیاری غریب بود؛ شهلا صلحجو، جوانترین زن اخترشناس کشور و معاون رصدخانه ابوریحان بیرونی؛ مرکزی که در سال ۱۳۵۵ زیر نظر دانشگاه شیراز تأسیس شد و به سرعت جایگاه مهمی در فعالیتهای رصدی ایران پیدا کرد.