حدود صد سال پیش، ژاپنِ واقعی نه در شهرهای شلوغ، بلکه در روستاها نفس میکشید؛ جایی که زندگی مردم با زمین، کشاورزی و خدایان طبیعت گره خورده بود. در آن زمان، ژاپن سرزمینی شناخته میشد که «غنی از دانه و برنج» است و کشاورزی، ستون اصلی اقتصاد و هویت ملی آن به شمار میرفت.