تحلیلی بر فیلم خواب: رویایی که کابوس شد

در فضای سینمایی ایران که کمتر جرأت می‌کند به لایه‌های پیچیده و گاه تابوی روابط زناشویی در بسترهای مذهبی-اجتماعی خاص بپردازد، فیلم «خواب» ساخته مانی مقدم، بی‌تردید قدمی جسورانه و قابل احترام برداشته است. انتخاب سوژه‌ای چنین «مبتلا به جامعه» ـ همان‌طور که در توصیف فیلم آمده ـ حول محور زوجی مذهبی با رابطه‌ای فرسوده، که در آن نقش‌ها جابجا شده و اشتیاق به داشتن فرزند در هیاهوی ناتوانی‌ها و شکست‌ها گم شده، فیلم را از ابتدا در موقعیتی قدرتمند قرار می‌دهد.