تربیت فرزند، حساسترین و اثرگذارترین مسئولیت والدین است؛ مسئولیتی که اگر بر پایه اعتدال و شناخت صحیح نیازهای کودک پیش نرود، ممکن است به جای ساختن آیندهای سالم، زمینهساز آسیبهای عمیق رفتاری و روانی شود. «افراط» در محبت و حمایت، و «تفریط» در توجه و هدایت، دو دام تربیتی هستند که اسلام و روانشناسی هر دو به شدت از آن برحذر داشتهاند. در این گزارش، ابعاد این دو آفت و راهکارهای رسیدن به تعادل بررسی میشود.