در دهه ۴۰ در اوج ناامیدی مبارزان، جملهای عجیب در رؤیای صادقه یک مبارز جوان طنینانداز شد: «تو یوسف میشوی». مادرش آن را این چنین تعبیر کرد که «همواره در زندان خواهی بود»، اما سالها بعد شیخ حافظی همسلولی ایشان در زندان با به یاد آوردن آن تعبیر گریست؛ چرا که فهمید یوسف شدن، فقط در سلولهای تاریک خلاصه نمیشد…