در روزگاری که زنگِ خطرِ تقابلِ انسان و ماشین در تحریریههای جهان به صدا درآمده، روزنامهنگار ایرانی در میانه یک تناقضِ تاریخی گرفتار است: از یک سو «شتاب سرسامآور توسعهی هوش مصنوعی مولد» و از سوی دیگر «انسداد زیرساختی و اقتصادِ نحیفِ رسانه». در این شکاف عمیق، آیا صحبت از لبه فناوری یک فانتزی لوکس است یا تنها «ابزار بقا» و تابآوری ما؟