انسان، معمار بهشت و جهنم؛ استعاره‌ای برای زیست اخلاقی

بهشت و جهنم، نه قلمروهای دوردست، بلکه تجلی رفتار و انتخاب‌های اخلاقی ما در همین جهان‌اند؛ هر انسان با کردار خویش، معمار زندگی بهشتی یا دوزخی‌اش می‌شود.