جای خالی تو، فریادی خاموش در سینههاست ؛ رفتنت پایان نبود… آغازِ دلتنگی ما بود
اکنون ما ماندهایم… و دلتنگیای که در جان ریشه دوانده است؛میان خاطرهها، تصویر لبخندش را ورق میزنیم…آن لبخندی که تاریکیها را روشن میکرد،و آرامشی بینام را در دلها جاری میساخت.