آدمی در هر عصری، برای اعتلای کیفیت زیستِ فردی و جمعی، ناگزیر از اتکا به چراغی است که مسیر را روشن کند. پرسش بنیادین آن است که این چراغ را باید از فروغِ اندیشههای نوین و طرحهای از پیشاندیشیده برافروخت، یا آنکه باید در اعماقِ رویدادهای ثبتشدهی تاریخ به جستجو نشست و از بُنمایههای تابناکِ آن، فروغی برای امروز و فردا برگرفت؟