در آستانه چهلمین روز از شهادت اندوهبار برادر و دوست دیرینم، شهید دکتر علی لاریجانی، ابتدا بر آن بودم تا سوگنامهای از جنس دل و وفاداری بنگارم. اما تأمل در سیره آن عزیز نشان داد که ادای حق چنان شخصیتی، فراتر از مرثیههای عاطفی، در گرو تبیینی خردورزانه از مشی مدیریت و سیاست ورزی اوست.