بزرگی در زندگی ، بزرگی در شهادت

اینجا فقط تشییع نیست؛ صحنه‌ای است که در آن سوگ، آرام‌آرام صورت حماسه می‌گیرد. حماسه همیشه از فریاد پیروزی آغاز نمی‌شود. گاهی از چهره‌های گریان شروع می‌شود؛ از مردمی که اشک دارند، اما عقب نمی‌روند؛ حیران‌اند، اما فرونپاشیده‌اند؛ گم‌گشتگی در نگاهشان هست، اما در قدم‌هایشان اراده دیده می‌شود. سینه می‌زنند، اما این سینه‌زنی فقط آیین وداع نیست؛ زبان خشم، وفاداری و طلب انتقام هم هست.