آیا ما هنوز میتوانیم آن را به گونهای روایت کنیم که به جای بازتولید درماندگی، احساس عاملیت ایجاد کند؛ به جای قطبیسازی، همدلی اجتماعی را تقویت کند؛ و به جای دعوت به انفعال، مسئولیتپذیری اخلاقی را پرورش دهد. در جهانی که نبردها بیش از هر زمان دیگری به ساحت ادراک و معنا منتقل شدهاند، جوامعی تابآورتر خواهند بود که مخازن معنایی خود را بشناسند، آنها را بازخوانی کنند و اجازه دهند خردهروایتهای متکثر، حول ارزشهای بنیادین آنها شکل بگیرند.