خشونت کلامی، یکی از پنهانترین اما مخربترین اشکال خشونت اجتماعی است؛ خشونتی که نه نیاز به سلاح دارد و نه قدرت بدنی، اما میتواند روح انسان را زخمی و روابط اجتماعی را به سستی بکشاند. آموزههای دینی اسلام از آغاز بر اخلاق گفتار، پرهیز از توهین، غیبت و تحقیر و ضرورت حفظ کرامت انسان تأکید داشته است. پرسش اینجاست که اخلاق دینی در برابر گسترش خشونت کلامی چه راهکاری ارائه میدهد؟