کسیدی بیش از ۲۵ سال از عمرش را صرف طبابت کرد. او مرد بیمارستانهای دولتی و خیریه بود؛ سالها در بیمارستان «ارل کی. لانگ» به درمان اقشار کمدرآمد و کارگرانی پرداخت که هیچ بیمه درمانی نداشتند. در سال ۲۰۰۵، وقتی طوفان ویرانگر کاترینا لوئیزیانا را زیر و رو کرد، کسیدی آستینها را بالا زد و با تبدیل یک فروشگاه متروکه به بیمارستان صحرایی، جان صدها آواره را نجات داد. او در همین سالها با همسرش لورا، که او هم پزشک جراح بود، ازدواج کرد و زندگی خانوادگیشان با سه فرزند شکل گرفت.