خیالپردازی در نوجوانی اگرچه میتواند به رشد خلاقیت، حل مسئله و شناخت بهتر فرد از خود کمک کند، اما روانشناسان هشدار میدهند در صورت تداوم و افراط، ممکن است به عاملی برای افت تمرکز، کاهش تعاملات اجتماعی و اختلال در عملکرد روزمره تبدیل شود؛ جایی که رویاها به جای ابزار، به پناهگاه دائمی ذهن بدل میشوند.