«همه آمده بودند» / تشییع؛ به مثابه یک کنشِ تمدنی و تجلّی دوباره‌ی همان «رفراندوم رمضانیّه»

ارزش راهبردی این حضور، تنها در خودِ این اجتماع عظیم تشییع خلاصه نمی‌شود. اهمیت حقیقی آن در این است که این سرمایه‌ی اجتماعی و این اراده‌ی تمدنی، به انسجامِ نهادی و نظمی پایدار ترجمه شود؛ زیرا سرمایه‌های تاریخی، هرچند عظیم، اگر به راهبرد و نهاد تبدیل نشوند، به‌تدریج در معرض فرسایش قرار خواهند گرفت.