سروش و کدیور و دانشوران ایرانی همچون اهالیِ حلقهی فرهیختهی دیدگاهِ نو، با کنشگریِ بزرگانی چون حسین کمالی در غربتِ غرب، در کنارِ ملت و کشورشان ایستاده و تجاوزِ متجاوزان را محکوم کردهاند...ای کاش عبدالکریمی زحماتِ برادران آرش و آرشام رئیسینژاد در پرتوافکنی عالمانه و نگرش راهبردی ایشان، بر انگیزهها و ریشههای تجاوز و چگونگی مواجهه با دشمن را نیز مد نظر قرار میداد...آنچه آمد صرفاً برای اطلاع اوست. وقتی ایشان خاتمی را نمیبیند، آنگاه معلوم است که؛ پیش چشمت داشتی شیشهای کبود / زان جهت عالم کبودت مینمود!...