میثم بهرامی: گذشته از جزئیات تصمیم عجیب، غیر منطقی و ظالمانه کنفدراسیون فوتبال آسیا که تحت تاثیر لابی عربستان ، امارات و بحرین با نقش آفرینی شیخ سلمان اتخاذ شد بد نیست به ناکامی ها و شکست های دیپلماتیک فوتبال ایران در مواجهه با AFC طی سال های اخیر رجوع کنیم. بررسی این ناکامی های تلخ از سویی نشان می دهد که آنچه با عنوان افتخار و موفقیت از جانب مسئولین فدراسیون فوتبال در خصوص کرسی های آسیایی و بین المللی ایران در AFC مطرح می شود صندلی های بدون تاثیر و بی خاصیتی برای فوتبال ایران است که تا کنون هیچ منفعتی به همراه نداشته و البته بدون توجه به منافع فوتبال ملی و باشگاهی ایران تنها منافع فردی افراد فاقد صلاحیت را به عنوان نمایندگان فدراسیون فوتبال تامین کرده است. ایران علاوه بر نائب رئیسی کنفدراسیون فوتبال آسیا که پیش از این در اختیار علی کفاشیان قرار داشت و اینبار هم در انتخاباتی بدون رقیب به مهدی تاج رسیده 9 کرسی دیگر در کمیته های مختلف AFC دارد که به نظر می رسد تا کنون هیچ کدام از این کرسی ها ضامن منافع فوتبال کشور نبوده اند و در حساس ترین بخش ها و رویدادها نتوانسته اند دستاورد ارزشمندی برای کشور رقم بزنند. البته نمی توان فراموش کرد که در بین این 9 نماینده گزینه های بهتری هم وجود دارند که بعضی از آنها با آشنایی به زبان انگلیسی در جلسات فعالیت موثرتری نسبت به سایر گزینه ها نشان می دهند و البته برخی حتی با استفاده از سامانه ترجمه همزمان هم شاهد مذاکرات ، تصویب یا رد مصوبات هستند. به هر ترتیب با توجه به خروجی موجود در معادلات کنفدراسیون فوتبال آسیا و تصمیماتی که خصوصا در 4 سال اخیر همواره علیه فوتبال ایران گرفته شده باید پذیرفت حضور اینگونه نماینده ها هیچ خاصیت و فایده ای برای فوتبال ملی و باشگاهی ایران نداشته و انتظار می رود در سال های آتی انتخاب های بهتر و موثرتری در این زمینه صورت پذیرد تا دیگر تنها شاهد اعزام توریست به مالزی نباشیم. به هر ترتیب بد نیست پس از ثبت شکستی دیگر در کارنامه ناکام دیپلماسی فدراسیون فوتبال به مناسبت تقارن 9 کرسی با 9 ناکامی فوتبال ایران مقابل AFC به تشریح این موارد بپردازیم. 1- شکست در ماجرای میزبانی استقلال و شهر خودرو استقلال و شهر خودرو با شایستگی به دور دوم پلی آف لیگ قهرمانان آسیا راه یافتند اما این شکست تلخ در تاریخ فوتبال باشگاهی ایران به نام فدراسیون فوتبال ثبت شد. فدراسیونی که به دلایل ناموجه و غیر قانونی حق میزبانی از دو بازی حساس پلی آف را از دست داد و این اتفاق می توانست منجر به از دست رفتن دو سهمیه در مرحله گروهی رقابت ها شود. از سویی AFC در حالی چنین تصمیمی علیه ایران گرفت که پیش از این در موارد مشابه دیگر از جمله درگیری کشورهای عربستان و امارات در جنگ یمن چنین تصمیمی علیه این کشورها اتخاذ نکرده بود. بر این اساس بدون تردید حکم AFC حاصل عدم نفوذ و حتی اطلاع دیرهنگام نمایندگان و مسئولان فدراسیون در مواجهه با لابی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس بود. 2- شکست در ماجرای میزبانی از تیم های عربستانی برگزاری دیدارهای باشگاهی با نمایندگان عربستان در زمین بی طرف از دیگر تصمیمات عجیب AFC بود که به درخواست طرف سعودی محقق شد و دیپلماسی فوتبال ما در این زمینه هم هیچ کاری از پیش نبرد. دلیل موجهی برای این درخواست غیر منطقی سعودی ها وجود نداشت با این وجود فوتبال ایران به راحتی در برابر این خواسته تسلیم شد. بارها مهدی تاج و همکارانش از تغییر این تصمیم و میزبانی تیم های ایرانی برابر عربستانی ها در خانه خبر دادند اما باز هم چنین ادعاهای غیر واقعی تحقق نیافت و ما هنوز از نظر فنی ، نتیجه و مالی زیان های قابل توجهی به دلیل برگزاری بازی ها در زمین بی طرف می پردازیم. 3- عدم انتخاب بیرانوند در سال 2018 حضور پرسپولیس در فینال لیگ قهرمانان آسیا و درخشش تیم ملی در جام جهانی بدون درخشش علیرضا بیرانوند غیر ممکن بود. بهترین بازیکن سال 2018 فوتبال ایران با نشان دادن توانایی های خودش در برابر ستاره هایی مثل رونالدو و ژاوی خاطراتی ماندگار برای فوتبالدوستان ایرانی ثبت کرد و قطعا شایسته عنوان بهترین بازیکن سال آسیا بود اما چه عاملی به غیر از لابی های پشت پرده می توانست این امتیاز را از بیرانوند بگیرد؟ بدون شک این ظلم آشکار هم حاصل فقدان نفوذ و قدرت ایران در تصمیمات AFC بود. 4- دومین ناکامی بیرانوند و بی خبری آقایان منصفانه باید پذیرفت که علیرضا بیرانوند در سال 2019 شانس کمتری برای رسیدن به جایزه بهترین بازیکن سال آسیا داشت و اگر قرار بود لابی یا نفوذی برای انتخاب او صورت بگیرد می توانست در سال 2018 توپ طلا را به نماینده شایسته فوتبال ایران برساند اما عجیب تر بی اطلاعی مسئولان فدراسیون فوتبال از عدم انتخاب بیرانوند در سال 2019 بود. آقایان دروازه بان اول تیم ملی و پرسپولیس را به مراسم بهترین های آسیا بردند با این وعده که او برنده این جایزه خواهد شد اما در سالی که اکرم عفیف این جایزه را پس از قهرمانی جام ملت های آسیا به دست آورد و البته خودش در مراسم حضور نیافت ، بیرانوند با اصرار مسئولین فدراسیون فوتبال و نمایندگان بی خبر ایران در AFC راهی هنگ کنگ شد تا در دیدار با مهدی تاج متوجه ماجرای عدم انتخاب خودش بشود و یکی از تلخ ترین سفرهای ورزشی خودش را تجربه کند. این هنرنمایی افتخاری دیگر از دیپلماسی فعال فدراسیون 5 ستاره بود که موجب شد بیرانوند در مراسم حاضر باشد در حالی که اکرم عفیف ، برنده جایزه به هنگ کنگ سفر نکرده بود. 5- ناکامی در میزبانی مسابقات قهرمانی جوانان آسیا ایران کاندیدای دریافت میزبانی مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در سال 2020 بود که در رقابت با ازبکستان شکست خورد و ازبک ها هم در این زمینه نشان دادند لابی بهتری نسبت به فوتبال ایران در AFC دارند. 6- ناکامی در میزبانی مسابقات قهرمانی نوجوانان آسیا فدراسیون فوتبال ایران در رده نوجوانان هم خواستار میزبانی مسابقات قهرمانی آسیا در سال 2020 شد اما در این زمینه هم مقابل بحرین شکست خورد تا همچنان نتواند موفق به دریافت امتیاز میزبانی در رده های مختلف سنی شود. 7- ناکامی در میزبانی مسابقات فوتسال قهرمانی آسیا ایران همچنین خواستار دریافت امتیاز میزبانی مسابقات فوتبال قهرمانی بزرگسالان آسیا در سال 2020 شد که این امتیاز هم از دست رفت و در رقابت با ترکمنستان باز هم شکست خوردیم. این مسابقات به میزبانی کشور ترکمنستان برگزار می شود در حالی که ایران تنها میزبانی مسابقات قهرمانی فوتسال زیر 20 سال آسیا را به دست آورد. رقابت هایی که از نظر درآمد، اسپانسرینگ همچنین اعتبار و اهمیت با مسابقات رده بزرگسالان قابل قیاس نیست. 8- ناکامی در میزبانی جام ملت های آسیا فدراسیون فوتبال در سال های اخیر مدعی امکان دریافت میزبانی جام ملت های آسیا در سال 2019 و همینطور در سال 2023 شد و بارها روی این موضوع تبلیغ و مانور شد اما در نهایت امارات جام 2019 را برگزار کرد و چین به عنوان میزبان جام 2023 انتخاب شد. ایران و فدراسیون فوتبال با وجود امکانات مناسب از جمله استادیوم های جدید و تازه ساخته شهرهای مشهد، اهواز و ورزشگاههای مجهز اصفهان و تهران نتوانستند حتی در بین گزینه ها و کاندیداهای نهایی کسب میزبانی این مسابقات قرار بگیرند. 9- دریافت مطالبات از AFC داشتن کرسی های تاثیرگذار در AFC فیفا حداقل می توانست مشکلات مالی فدراسیون فوتبال را حل کند و موجب دریافت مطالبات شود اما روابط ضعیف در این بخش هم مشکل ساز شد و امکان برقراری ارتباط سازنده و چانه زنی با AFC در این زمینه هم وجود نداشت. مشکلات مالی فدراسیون فوتبال همچنان ادامه دارد و راه حلی برای دریافت مطالبات خروجی یافت نشده است. حقیقت غیر قابل انکار این است که جایگاه و توان نفوذ ساختار فعلی فدراسیون فوتبال در تصمیمات و معادلات AFC نزدیک به صفر است اما حداقل می توان از این تجارب تلخ برای آینده فوتبال به خوبی بهره برداری کرد. باید امیدوار بود به انتخاب هایی شایسته که علاوه بر درایت و توانمندی در اداره فدراسیون و فوتبال کشور در معرفی و انتخاب نمایندگان شایسته و توانمند در عرصه های بین المللی نیز تاثیرگذار باشند. 43 43