در اقتدارگرایی دیجیتال، سانسور همیشه به معنای حذف کامل اطلاعات نیست. گاهی حکومتها ترجیح میدهند بهجای خاموش کردن صداها، فضا را از حجم عظیمی از اطلاعات متناقض، شایعه، تبلیغات و هیاهو پر کنند. در چنین شرایطی، مسئله فقط محدودیت اطلاعات نیست، بلکه فرسایش «توان تشخیص حقیقت» است.