عباس شمسالدینی گفت: زنانی که در بیمارستانهای صحرایی بودند، به نظر من رزمنده گمنام اینها بودند. بعضی از مردان شاید تحمل دیدن خون نداشته باشند، اما این زنها دست قطعشده، پای قطعشده، شکم باز میدیدند و به رزمندگان کمک میکردند و خیلی تأثیرگذار بودند.