تار و پود فرش، همدم دست‌های پینه‌بسته مادر شهید /سکوت و اشک؛ در خانه‌ای که بوی شهادت می‌دهد

گاهی صحبت به کلمه نیاز ندارد؛ گاهی تنها «سکوت»، «نگاه» و «لرزشِ دستان»، تمامِ ناگفته‌ها را روایت می‌کند. در خانه‌ای ساده، اما باصفا، جایی که زمان در میانِ ریشه‌های فرش و خطوطِ چهره‌ها ایستاده است.