ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ، به قرآنی که اندر سینه داری! 

حافظ در اشاراتش به قرآن به کلام خود عمق و اعتبار الهی می‌بخشد و  زبانی نمادین خلق می‌ کند؛ او دنیای مادی و عشق زمینی را با مفاهیم قرآنی پیوند می‌زند.