سعدی معمار «خرد سیاسی» و مصلح واقع‌گرای ایران/عبور از آرمان‌گرایی محض

سعدی در دوران پرآشوب مغول، زمانی که ایران میان تیغ تاتار و زوال اخلاقی گرفتار بود، نه به عزلت‌نشینی صوفیانه پناه برد و نه به تملق‌گویی درباری تن داد.