اگر سعدی نبود، حافظ هم نبود!

حافظ، مانند زنبور عسلی است که باغ‌های پیشینیان را دیده و بر تمام گل‌های معطر و رنگارنگ آنها نشسته، اما شهد و عسلی تولید کرده که خاص خود اوست.