«کار جهادی» در شرایط جنگی؛ روحانی مبعوث گره‌گشای کار مردم است 

خبرگزاری مهر- گروه استان‌ها؛ مروری بر منویات رهبر شهید انقلاب درباره «کار جهادی» از جمله این فراز که سال‌ها پیش فرمودند «ما جز با کار جهادی و کار انقلابی نخواهیم توانست این کشور را به سامان برسانیم.» از اهمیت و ضرورت کار جهادی خاصه در شرایط خاص حکایت دارد و تجربه‌های مختلف انقلاب هم نشان می‌دهد ما در هر برهه به کار و فعالیت جهادی روی آوردیم، پیشرفت کردیم اما هرگاه از جهادگری و حرکت‌های جهادی غافل شدیم، عقب ماندیم و چه بسا دچار شکست شدیم.

در این میان قشر طلاب و روحانیون نقشی بسیار مهم در کارهای انقلابی و جهادی ایفا کردند و با تشکیل گروه‌های جهادی در طول عمر با برکت انقلاب اسلامی منشأ خدمات و کارهای ماندگار شدند.

حجت‌الاسلام والمسلمین غفار رئیسی معروف به «شیخ غفار»، روحانی فعال فرهنگی و اجتماعی در استان چهارمحال و بختیاری یکی از هزاران روحانی جهادی و انقلابی است که به کارها و فعالیت‌های جهادی روی آورده و در این عرصه دشوارترین و نشدنی‌ترین کارها را انجام داده و صعب‌العبورترین مسیرها را هموار کرده است. این روحانی جهادی عموماً دامنه فعالیت‌های خود را در بین ساکنان مناطق آسیب و آبستن ناهنجاری‌های اجتماعی انتخاب کرده و برکات کار تبلیغی و جهادی‌اش شامل حال این مناطق شده است.

حضور در مناطق آسیب دیده از حملات دشمن متخاصم آمریکایی صهیونی علیه کشورمان خاصه در شهر تهران، از جدیدترین فعالیت‌های جهادی این روحانی انقلابی است. موضوعی که ما را بر آن داشت تا در گفتگو با وی درباره رسالت روحانیت در این نبرد تمام‌عیار جبهه حق و باطل و در قبال «امت مبعوث» بپرسیم.

* مختصری درباره فعالیت‌های جهادی خود بگویید.

فعالیت‌های جهادی‌ام را اولین بار با تشکیل گروه جهادی «مجاهدان بصیر» در منطقه غرب شهرکرد آغاز کردم که بیشتر در حوزه نوجوانان و جوانان کار می‌کردیم و در مواقع بحرانی همچون سیل روستای بارده یا برخی مناطق دیگر و نیز دوران کرونا این گروه به صورت مستمر فعالیت داشت.

در این راستا فعالیت‌های شاخص جهادی با تکیه بر کمک‌های مردمی در این منطقه آسیب‌پذیر و کمتر برخوردار انجام شد که مسبوق به سابقه نبود. از جمله اینکه برای کل اهالی محله بخاری، آبگرمکن، یخچال و تلویزیون و از این دست اقلامی که نداشتند، تهیه و اهدا کردیم.

حقیقتاً باید قدردان سرمایه ارزشمند مردم باشیم چراکه هر دولتی و جناحی که سر کار باشد، فرقی ندارد و این مردم‌اند که پای ثابت میدان و همیشه در صحنه هستند و پای کارند.

* شما یک گروه جهادی با محوریت روضه‌ هم تشکیل دادید که روضه صلواتی در برخی منازل و محلات خاص از جمله محله ۳۲ شهرکرد برپا می‌کردید؛ در خصوص این اقدام بیشتر توضیح بدهید.

بله این روضه‌ها را طی چند سال در دهه محرم برگزار می‌کردیم و مخاطبان این محافل روضه عمدتاً افراد آسیب دیده این محله بودند و آنچه که روضه‌های خانگی صلواتی در قلب محله آسیب‌پذیر را بانفوذ کرده و خیرات و برکات آن را گسترده بود، تلاش برای حل مشکلات و معضلات اهالی با محوریت روضه بود.

از اهالی این محله می‌خواستم که پرچم بزنند و چایی بیاورند و محفل مختصر روضه صلواتی برپا می‌شد. در بین کارتن‌خواب‌ها و معتادان تزریقی حضور می‌یافتم و محفل روضه برایشان برپا می‌کردم و برکت این محافل تا حدی بود که کارتن‌خوابی در آنجا جمع شد و به جرئت می‌گویم هیچ مورد کارتن‌خواب و دیگر آسیب‌ها را نداریم.

* درباره دیگر مصادیق و موارد کارهای جهادی خودتان بیشتر توضیح بدهید.

یکی دیگر از کارهای جهادی ما تعلیم و تربیت فرزندان مردم بوده است با این توضیح که جمعی از معلمان دغدغه‌مند و جهادی را جمع کرده و با خودم همراه می‌کردم که کودکان و نوجوانان را در دروس مختلف همچون ریاضی و زبان انگلیسی تحت آموزش قرار دهند. اکنون این فعالیت‌های جهادی در گروه مجاهدان بصیر را پردامنه‌تر و گسترده‌تر، در مناطق بیشتری دنبال می‌کنم.

برگزاری اردوهای جهادی تربیتی برای نوجوانان و جوانان از دیگر اقدامات گروه بوده است زیرا قائلم تربیت و آموزش فرزندان این مرز و بوم بسیار اهمیت دارد و با این کار به ندای امام شهید انقلاب اسلامی لبیک می‌گویم که فرمودند کارها بدون روحیه جهادی سامان نمی‌گیرد.

بنده در شهرک منظریه شهرکرد نیز حضور داشتم و طی هشت ماه، بالغ بر یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان کمک مردمی جمع‌آوری و برای این منطقه هزینه کردم. این هزینه‌ها از رنگ‌آمیزی واحدهای مسکونی مردم تا اردوهای تربیتی و ... صرف شد. در چالشتر در غرب شهرکرد، بازسازی منازل ایتام را در دستور کار داشتیم.

* از دیدگاه شما روحیه جهادی برای مبلغان و روحانیون چقدر ضرورت دارد؟

معتقدم صرف منبری بودن برای روحانی کافی نیست و حق رسالت تبلیغ را ادا نخواهد کرد بلکه مبلغ و روحانی باید اهل همت و جهاد باشد و با روحیه جهادی در کف میدان کنار مردم حاضر شود. روحانی باید افراد خاکستری را جذب دین کند چرا که قشر مذهبی را مخاطب قرار دادن، چندان هنر نیست.

تربیت انقلابی و ولایی جوانان از مهم‌ترین دغدغه‌های بنده بوده و قائلم که روحانی و مبلغ باید با روحیه جهادی کار کند، پیش‌قدم و پرچمدار شود و آحاد جامعه را پشت سر خودش به سمت کمال و سعادت رهنمون باشد.

مردم هم زمانی که ببینند یک روحانی از جنس خودشان بوده و مجاهدانه و مخلصانه کف میدان حضور دارد و کار می‌کند، یقین بدانید که در به دل او می‌دهند و همراهش می‌شوند. به این ترتیب کم‌کم این تصور برای مردم ایجاد می‌شود که روحانی هم از جنس خودشان و «یکی از ما» است.

* در ماه‌های اخیر نیز گروه جهادی شما فعالیت‌های پررنگی ناظر به شرایط جنگی داشته است؛ در این خصوص هم توضیح دهید.

بله یکی از اقدامات در استان خودمان، حضور در مناطق هدف گرفته توسط دشمن بود که وسایل زیر آوار مانده را در دل خطرات و احتمال هر آن بمباران مجدد، از دل آوارها بیرون کشیدیم.
اقدام بعدی، حضور جهادی در تهران برای کمک به روند آواربرداری و بازسازی منازل بود. این فصل از کار جهادی ما در تهران حقیقتاً یک دوره بسیار خاص بود و بنده هنوز با نیروهای جهادی حاضر در این مناطق آسیب دیده ارتباط دارم. در حین آواربرداری و بازسازی در تهران هر لحظه احتمال بمباران و شهادت می‌دادیم و خوشبختانه این کارها مورد تأیید بزرگان و عامل روشنگری و مصداق تبلیغ و جهاد تبیین بود.
حضور با لباس روحانیت در بین مردم جنگ زده و آسیب دیده تهران در حالی که رسانه‌های بیگانه تمام هم و غم خود را برای حمله به روحانیت و تخریب جایگاه این قشر در بین مردم معطوف ساخته است، حقیقتاً در جاهایی باعث اصلاح دیدگاه‌ها می‌شد.

مطالبه رهبر شهید از روحانیون و طلاب این بود که همیشه باید در تمام عرصه‌ها پیشگام باشند و به لطف الهی و عنایت امام زمان (عج) و با امید به رضایت قلبی رهبر انقلاب از ما، با قدرت بیشتر این مسیر را ادامه می‌دهیم.

* رسالت ذاتی طلاب و روحانیون امر تبلیغ است که در منویات امام شهید هم بر این مهم تأکید می‌شد. چگونه می‌توان حق تبلیغ را ادا کرد؟

بنده در سال ۱۴۰۲ افتخار حضور در دیدار مبلغان کشور با امام شهید انقلاب را داشتم و توصیه‌های روشنگرانه و حکیمانه ایشان ناظر بر امر مهم تبلیغ را با گوش جان شنیدم. ایشان در این دیدار اشاره داشتند که مبلغ در هر شرایط و جایگاهی نباید دست از تبلیغ بردارد و رهبر انقلاب در این دیدار مثال‌هایی را از بزرگان علم و عرفان آوردند که علامه و آیت‌الله و مجتهد بودند اما در درجه اول، مبلغ بودند و عنوان‌ها هیچگاه سد راهشان در امر مهم تبلیغ نشد که دست از این رسالت بردارند.

امروز اما گاه مشاهده می‌کنیم که روحانیون دست از تبلیغ و روضه بر می‌دارند و امور دیگر را اولویت قرار می‌دهند حال آنکه این قشر در وهله اول باید تبلیغ کننده و روضه‌خوان حضرت سیدالشهدا (ع) باشند. مولفه «جهادی بودن» باید در پذیرش حوزه‌های علمیه لحاظ شود و اسم روحانی با روحیه جهاد و جهادگری باید پیوند محکم داشته باشد.

نکته دوم این است که روحانیون و طلاب باید توانمندی و استعداد خود را بشناسند و دقت کنند که در کدام عرصه می‌توانند منشأ اثرگذاری بیشتر باشند. هر مبلغ باید به یک خودشناسی در عرصه تبلیغ برسد و بفهمد که چگونه می‌تواند مبلغ خوبی باشد و اثرگذاری بیشتری بر مخاطب اعمال کند.

در سیاستگذاری امر تبلیغ نیز باید دقت بیشتری داشته باشیم و مبلغان متناسب با تخصص و توانمندی به نقاط مختلف اعزام شوند، یعنی نیازمندی هر منطقه احصا شود و متناسب با نیازها و اقتضائات، مبلغان حضور پیدا کنند.

در سوره مبارکه جمعه خداوند متعال مؤمنان را دعوت به نماز جمعه می‌کند و در سوره مبارکه منافقون تأکید دارد اگر کسی عمداً به نماز جمعه نرود، منافق است. متأسفانه داریم کسانی از قشر روحانیت که در این امر به هر علتی کوتاهی می‌کنند و باید از اینان بپرسیم که کجای کار هستند و در چه عالمی سیر می‌کنند؟ روحانیت به زیبا سخن گفتن نیست به حضور در میدان است و باید جلوه این حضور را همه مردم ببینند و لمس کنند.

* دیدگاه و برداشت شما از کار و فعالیت جهادی خاصه برای طلاب و روحانیون جهادی چیست.

کار جهادی عرصه تربیت و شامل چهار رکن ایمان، عشق، بصیرت و همت است و می‌بینیم در مردمان ایران‌زمین که خون سیاوش در رگ و عشق حسین بن علی (ع) بر دل دارند و این چهار رکن در روحیه ایرانیان خاصه در جنگ رمضان بروز و ظهور یافته است.

چه بسیار نیروهای جهادی از سراسر کشور که در تهران حضور یافتند و به صورت جهادی و مردمی بسیاری از بارها را از زمین برداشتند و کاری را که شاید ماه‌ها باید برایش وقت و هزینه صرف می‌شد، چند روزه جمع کردند و تحویل دادند.

گروه ما نیز متشکل از جمعی از نیروهای جهادی مردمی استان چهارمحال و بختیاری به فضل الهی کارهای بزرگی انجام داده و همچنان این کارهای جهادی و فی سبیل الله ادامه دارد. ما این روحیه را از مردم یاد گرفتیم و امامین انقلاب نیز همواره بر جایگاه و ارزش این مردم تأکید کردند. ما از مردمی آموختیم که یکصد شب گذشته را با وجود تمام مشکلات و گرفتاری‌ها و نیز گلایه‌ها به خیابان آمدند و نظام اسلامی را در برابر دشمن متخاصم تنها نگذاشتند.

* «بعثت ملت» که امام شهیدمان پیش از شهادت پیش‌بینی کرده بودند، در طلاب و روحانیون و مبلغان چگونه بروز و ظهور یافته است؟

نباید توهم جایگاه علی بودن داشته باشیم؛ حضرت فاطمه زهرا (س) درباره امیرالمومنین (ع) فرمودند که علی (ع) به مثابه کعبه است که مردم باید به نزدش بروند و گردش طواف کنند. ما روحانیت و مبلغان اما وظیفه داریم به خدمت مردم برویم همچنان که امام شهید خطاب به طلاب و روحانیون می‌فرمودند شما به نزد مردم بروید به گونه‌ای که احساس کنند در کنارشان هستید، اقبال آنان به شما بیشتر خواهد شد و جذب حداکثری صورت خواهد گرفت؛ روحانیت به توصیه ایشان، باید یک‌رنگ و صادق باشند.

طلاب هم جزئی از همین مردم مبعوث‌اند به شرط آنکه خود را از جنس مردم بدانند. دائماً در میان مردم صادقانه حاضر باشند. مردم روحانیت را دوست دارند و کسانی هم که به ظاهر عناد و دشمنی می‌کنند، با دو کلام حرف حساب خیلی زود قانع می‌شوند. باید به سمت این مردم مبعوث برویم تا مسیر را بیابیم، خدای سبحان در قرآن کریم بیان می‌دارد که «وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا» (عنکبوت/۶۹). لذا رفتن با همین لباس روحانیت در بین مردم مصداق تبلیغ و قرار گرفتن در کنار این مردم مبعوث است. این لباس پرچم و علم است و مردم بصیر و هوشمند نیز این را می‌بینند و کاملاً درک دارند. روحانی و مبلغ زمانی که در بین مردم حضور می‌یابد همین نگاه مردم هدایت‌بخش است و روحانیت را به سمت شأن و وظیفه خود سوق می‌دهد.

مردم مبعوث به روحانیت خط می‌دهند، نسبت به وظایف آگاهش می‌کنند و وظایفش را به او گوشزد می‌کنند. عقیده قلبی‌ام این است که روحانی وقتی در بین مردم حاضر باشد، مطالبات و نیازها را می‌شنود و می‌داند که مسیر پیش رویش چه باید باشد.

حکومت ما حکومت امام زمان (عج) است و از زمان امیرالمومنین (ع) تا کنون در هیچ کجای تاریخ، حکومت اسلامی به این عظمت و گستره نداشته‌ایم. ‌انگیزه و افتخار روحانیت در این زمان، خدمت به مردم امام زمان (عج) است و خدمت به این مردم، سیر و سلوک این قشر است. مرحوم آیت‌الله فاضل لنکرانی می‌فرمودند بعد از انجام واجبات و ترک محرمات، بنده کاری را بالاتر از خدمت به خلق نمی‌دانم. کار طلبه مبعوث این است که همواره در میان مردم حاضر باشد، همواره جستجو کند و ببیند در کجا کار و باری روی زمین مانده تا انجام دهد و گوشه‌ای از کار را بگیرد و قائلم که طلبه مبعوث گره‌گشای کار مردم است.