اصل لزوم قرارداد‌ها چیست؟/ بررسی ماده ۲۱۹ قانون مدنی، استثنائات، مبانی فقهی و آثار حقوقی آن

اصل لزوم قرارداد‌ها به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین قواعد حقوق مدنی، طرفین قرارداد را پس از انعقاد عقد ملزم به اجرای تعهدات می‌داند و اجازه برهم‌زدن آن را تنها در موارد محدود و قانونی صادر می‌کند. با استناد به ماده ۲۱۹ قانون مدنی و مبانی فقهی همچون قاعده «اوفوا بالعقود»، این اصل ستون اصلی نظم حقوقی و ثبات معاملات در ایران به شمار می‌رود.