آلمان چگونه مهاجران را اخراج می‌کند؟

آلمان معادلی برای آژانس تخصصی مهاجرت و گمرک (ICE) در آمریکا ندارد، هرچند اگر شاخه باواریایی حزب راستگرای آلترناتیو برای آلمان (AfD) به راه خود ادامه دهد، این وضعیت تغییر خواهد کرد.

یک مقاله داخلی از این حزب ضد مهاجرت با الهام مستقیم از اقدام‌های اداره مهاجرت و گمرک آمریکا، پیشنهاد ایجاد یک مرجع جدید در پلیس ایالت باواریا را به نام گروه پناهندگان و مهاجران (AFA) یا گروه پناهندگی، ردیابی و اخراج داده است.

اما اینکه این چقدر موثر خواهد بود، موضوع دیگری است. دولت آلمان در ۱۰ سال گذشته مجموعه‌ای از اصلاحات را معرفی کرده است که برای آسان‌تر کردن اخراج مهاجران با آنچه سیستم بوروکراتیک چشم‌انداز ضعیف اقامت می‌نامد، طراحی شده‌اند. این تلاش به‌تازگی شدت گرفته است، زیرا هم فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان و هم اولاف شولتز، سلف او سعی کرده‌اند موانع قانونی اخراج مهاجران را برطرف کنند.

این تاثیر در آمار قابل توجه بوده است. براساس اعلام وزارت کشور آلمان، بین ژانویه (دی/بهمن ۱۴۰۳) و نوامبر ۲۰۲۵ (آبان/آذر ۱۴۰۴) ۲۱ هزار و ۳۱۱ مورد اخراج انجام شده است که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل ۱۶ درصد افزایش داشته است. همچنین از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴، تعداد اخراج‌ها ۲۲ افزایش یافته است.

علاوه بر این، بیش از ۳۰،۰۰۰ نفر در سال ۲۰۲۵ با ترک داوطلبانه کشور پس از دریافت اطلاعیه‌ای که به آنها اطلاع می‌دهد موظفند تا تاریخ مشخصی کشور را ترک کنند، از این کشور خارج شده‌اند.

چه کسی ممکن است اخراج شود؟

به‌طور معمول، هر مهاجری که وضعیت اقامت ندارد یا هر پناهجویی که درخواستش رد شده است، موظف است تا یک مهلت مشخص (یک ماه برای پناهجویان) آلمان را ترک کند. در غیر این صورت، ممکن است اخراج شود.

تصمیم برای اخراج توسط اداره مهاجرت محلی گرفته می‌شود که بررسی می‌کند آیا موانع قانونی برای اخراج وجود دارد یا خیر. اگر هیچ مانعی پیدا نکنند، تاریخ اخراج تعیین می‌شود (که به فرد اخراج شده گفته نمی‌شود). اگر فرد مورد نظر قبلاً تلاشی برای جلوگیری از اخراج کرده باشد، یا اگر مقام‌ها گمان کنند که ممکن است سعی در فرار داشته باشد، دولت می‌تواند دستور دهد که آنها تا تاریخ اخراجشان زندانی شوند.

سونیا شوراده، محقق دانشگاه گوتینگن و عضوی از یک پروژه سراسری اروپا که پیامد‌های سیاست بازگشت و پذیرش مجدد را بررسی می‌کند، گفت: اخراج‌ها ذاتاً یک فرآیند بسیار بوروکراتیک و بسیار پر زحمت هستند.

شوراده اضافه کرد: این تا حدودی به این دلیل است که اخراج‌ها تا حدودی در سطح دیپلماسی بین‌المللی مذاکره می‌شوند؛ کشور‌ها تحت چه شرایطی شهروندان خود را پس می‌گیرند. این امر مستلزم مدارک خاص، روابط دیپلماتیک خاص است.

اخراج‌ها چگونه انجام می‌شوند؟

در حالی که تصمیم برای انجام اخراج توسط مقام‌های مهاجرت ایالتی گرفته می‌شود، اخراج واقعی توسط افسران پلیس فدرال انجام می‌شود. در برخی موارد، کل هواپیما‌ها به کشور‌های خاص برای اخراج جمعی اجاره می‌شوند و پلیس سعی می‌کند بازداشت‌ها را سازماندهی کند تا از پر شدن پرواز اطمینان حاصل شود. در سال ۲۰۲۴، حدود ۷ هزار و ۳۰۰ از ۲۰ هزار و ۱۰۰ اخراج با استفاده از پرواز‌های چارتر انجام شد.

در بسیاری از موارد، اخراجی‌های احتمالی ابتدا برای معرفی به مقام‌های مهاجرت احضار می‌شوند، جایی که یک افسر پلیس فدرال منتظر است تا به آنها اطلاع دهد که قرار است اخراج شوند.

سپس آنها قبل از اینکه به‌طور مستقیم به فرودگاه برده شوند، برای جمع‌آوری لباس‌ها و وسایل خود به خانه اسکورت می‌شوند.

با این حال، در برخی موارد، پلیس در ساعت‌های اولیه صبح در خانه‌های اخراجی‌ها حاضر می‌شود و افراد را بازداشت می‌کند. برخلاف اداره مهاجرت و گمرک آمریکا، افسران لباس فرم می‌پوشند. آنها باید مدارک شناسایی خود را همراه داشته باشند و در صورت درخواست، نام خود را ارائه دهند.

روایت‌های زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد این موضوع چقدر می‌تواند استرس‌زا باشد. یکی از مدیران سابق یک خانه مسکونی برای مهاجران در آلمان گفت که پلیس ساعت ۵ صبح حاضر شده و یک مرد معلول را مستقیما به فرودگاه برده و همسرش را که او نیز معلول است، بدون سرپرست اصلی رها کرده است.

به‌طور رسمی، اخراجی‌ها مجاز به برقراری تماس تلفنی قبل از اخراج هستند و در برخی موارد، وکلا توانسته‌اند در آخرین لحظه برای جلوگیری از اخراج مداخله کنند، اما گزارش‌هایی نیز وجود دارد که تلفن‌های افراد از آنها گرفته شده است.

چگونه اخراج‌ها تسریع شده‌اند؟

دولت آلمان در ۱۰ سال گذشته اقدام‌های متعددی را برای تسریع اخراج‌ها انجام داده است. اقدامات انجام شده عبارتند از:

• ۲۰۱۵: قانون تغییر کرد تا توجیه‌های بیشتری برای بازداشت افراد قبل از اخراج در نظر گرفته شود.
• ۲۰۱۶: معافیت پزشکی برای اخراج محدود شد تا فقط افراد دارای بیماری‌های مزمن یا تهدیدکننده زندگی بتوانند از اخراج معاف شوند.
• ۲۰۱۹: قانون تغییر کرد تا افرادی که مستعد فرار تشخیص داده می‌شوند، بتوانند به صورت پیشگیرانه زندانی شوند و فهرست شرایط خطر فرار گسترش یابد. همچنین، انتقال اطلاعات در مورد اخراج‌های برنامه‌ریزی شده جرم محسوب شد.
• ۲۰۲۲: قانون تغییر کرد تا به پناهجویانی که به‌عنوان خطرناک طبقه‌بندی می‌شوند، اجازه داده شود تا ۶ ماه به صورت پیشگیرانه زندانی شوند.
• ۲۰۲۴: به پلیس اختیار داده شد تا اتاق‌های یک اقامتگاه را برای یافتن افراد اخراجی جست‌و‌جو کند.