بحران سلاح گرم در کانادا؛ درهم‌آمیختگی نژادپرستی و خشونت‌های مسلحانه

هفته گذشته درپی تیراندازی فرد مسلح در یک مدرسه در استان بریتیش کلمبیا کانادا دست‌کم ۱۰ نفر کشته شدند؛ حادثه‌ای که از آن به‌عنوان یکی از مرگ‌بارترین حادثه‌های تیراندازی جمعی در کانادا یاد شد.

اگرچه کانادا در سال‌های اخیر قوانین اسلحه خود را سخت‌تر کرده، اما تیراندازی‌های جمعی متعددی را در سال‌های اخیر تجربه کرده است.

آیا اسلحه در کانادا غیرقانونی است؟

به گزارش رویترز، کانادا قوانین اسلحه بسیار سختگیرانه‌تری نسبت به آمریکا دارد، اما کانادایی‌ها مجاز به داشتن اسلحه گرم هستند، مشروط بر اینکه مجوز داشته باشند؛ سلاح‌های گرم محدود یا ممنوعه، مانند اسلحه کمری، نیز باید ثبت شوند.

کانادایی‌ها برای داشتن سلاح باید بالای ۱۸ سال سن داشته باشند و یک دوره ایمنی سلاح گرم را برای داشتن مجوز بگذرانند که هر ۵ سال یک بار تمدید می‌شود.

کودکان ۱۲ تا ۱۷ ساله می‌توانند مجوز خردسالان را دریافت کنند که به آن‌ها اجازه می‌دهد سلاح‌های گرم مانند بیشتر تفنگ‌ها یا تفنگ‌های ساچمه‌ای را برای شکار یا مسابقات تیراندازی قرض بگیرند و مهمات بخرند.

ممکن است برای افراد زیر ۱۲ سال، ازجمله کودکان بومی که برای امرار معاش خود و خانواده‌هایشان نیاز به شکار دارند، استثنا‌هایی قائل شوند.

مردم بومی که به شیوه‌های شکار سنتی مشغول هستند، ممکن است نیازی به گذراندن دوره ایمنی سلاح گرم نداشته باشند؛ در عوض، آن‌ها می‌توانند براساس توصیه یک ریش سفید جامعه که تایید می‌کند دانش لازم در مورد سلاح گرم را دارند، درخواست گواهینامه جایگزین کنند.

دولت جاستین ترودو، نخست‌وزیر سابق، از سال ۲۰۲۰ و پس از تیراندازی گسترده در پورتاپیک، نوا اسکوشیا و تیراندازی در مدرسه اووالد در تگزاس، محدودیت‌هایی را در مورد مالکیت اسلحه اعمال کرد.

طبق گزارش سازمان امنیت عمومی کانادا، بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ مدل و نوع سلاح گرم تهاجمی، مانند تفنگ AR-۱۵، از ماه مه ۲۰۲۰ ممنوع شده‌اند.

در سال ۲۰۲۲، ممنوعیت فروش، خرید و انتقال اسلحه کمری اعمال شد.

با وجود این، تلاش‌ها برای ممنوعیت انواع خاصی از تفنگ و تفنگ ساچمه‌ای پس از مخالفت کشاورزان و شکارچیان کنار گذاشته شد.

قوانین دیگری که در دسامبر ۲۰۲۳ تصویب شد، مدل‌ها و انواع جدید سلاح‌های گرم خاص را ممنوع کرد، مجازات قاچاق و جابجایی سلاح گرم را افزایش داد و جرایم جدیدی مربوط به اسلحه‌های غیرقانونی تولیدشده را اضافه کرد.

سازمان امنیت عمومی کانادا اعلام کرد که این قوانین همچنین شامل قوانین «پرچم قرمز» و گسترش مقررات لغو مجوز و عدم صلاحیت برای کمک به رسیدگی به نقش سلاح گرم در خشونت خانگی است.

چند اسلحه در کانادا وجود دارد؟

طبق اعلام دولت فدرال کانادا، تعداد اسلحه‌های کمری ثبت شده بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ حدود ۷۱ درصد افزایش یافته و به حدود ۱.۱ میلیون رسیده است؛ یک بررسی سلاح‌های سبک در سال ۲۰۱۷ تخمین زد که ۱۲.۷ میلیون سلاح گرم در اختیار غیرنظامیان در کانادا وجود دارد و به ازای هر ۱۰۰ نفر، ۳۴.۷ سلاح گرم وجود دارد.

طبق گفته پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا، بیش از ۲.۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۰ مجوز حمل اسلحه داشتند.

بیشتر این افراد در انتاریو و کِبِک، ۲ استان پرجمعیت کانادا و پس از آن استان‌های غربی آلبرتا و بریتیش کلمبیا بودند.

یک بررسی در سال ۲۰۱۹ نشان داد که بیشتر اسلحه‌ها در کانادا در مناطق روستایی یافت می‌شوند و برای شکار و تیراندازی تفریحی استفاده می‌شوند.

چند نفر در کانادا بر اثر خشونت با اسلحه جان خود را از دست می‌دهند؟

موسسه سنجش و ارزیابی سلامت دانشگاه واشنگتن (IHME) در تحلیلی برای سال ۲۰۲۱ اعلام کرد که نرخ قتل با سلاح گرم در کانادا ۰.۵ نفر در هر ۱۰۰ هزار نفر است

کانادا در سال‌های اخیر چند تیراندازی دسته جمعی داشته است؟

در سال ۱۹۸۹، تیراندازی در مدرسه پلی تکنیک در مونترال، ۱۴ کشته برجای گذاشت.

۴ استاد توسط دانشگاه توسطیکی از همکارانشان در دانشگاه کنکوردیا مونترال در سال ۱۹۹۲ بر اثر تیراندازی کشته شدند.

یک مرد مسلح در سال ۲۰۰۶ با تیراندازی در کالج داوسون در مونترال، یک زن را کشت و ۱۹ نفر دیگر را زخمی کرد.

یک نوجوان در سال ۲۰۱۶ با تیراندازی ۴ نفر را در لا لوچ، ساسکاچوان کشت.

۶ مرد مسلمان در تیراندازی در مسجدی در شهر کِبِک در سال ۲۰۱۶ کشته شدند.

در سال ۲۰۲۰ یک مرد مسلح که یک ماشین پلیس قلابی را می‌راند، ۲۲ نفر را در تیراندازی‌های متعدد و آتش‌سوزی که در پورتاپیک، نوا اسکوشیا به پا کرد، کشت؛ این حادثه مرگ‌بارترین تیراندازی در تاریخ کانادا بود.

تیراندازی‌های جمعی در حال تغییر دادن شکل جامعه تجاری آسیایی‌تبار در کانادا

به گزارش toronto.citynews، موج تهدید به اخاذی و تیراندازی‌های هدفمند، ترس را در جامعه تجاری جنوب آسیا در کانادا افزایش داده است؛ برخی از کارآفرینان یادشده اکنون در حال ترک کاناد هستند، در حالی که برخی دیگر برای محافظت به شرکت‌های امنیتی خصوصی روی آورده‌اند.

قربانیان می‌گویند تشدید خشونت آن‌ها را مجبور کرده است که در بحبوحه نگرانی‌ها درباره هدف قرار گرفتن عمدی مشاغل و خانه‌هایشان، به دنبال امنیت در خارج از کشور باشند.

یک سرمایه‌گذار مستقر در برامپتون گفت: من شخصا بین ۳۵ تا ۴۰ قربانی اخاذی را می‌شناسم که خانه‌ها یا مشاغل آن‌ها هدف قرار گرفته است؛ وی اظهار کرد: تجار در حال فرار هستند؛ میلیونر‌های آسیای جنوبی در حال نقل مکان هستند؛ این بی‌سابقه است؛ مردم از کانادا مهاجرت می‌کنند و کانادا کارآفرینان خود را از دست می‌دهد.

داده‌های پلیس نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۹۴ تحقیق در مورد اخاذی انجام شده است که ۱۵۳ مورد از آن‌ها مشاغل را هدف قرار داده‌اند؛ در سال ۲۰۲۵ هم ۴۷۶ مورد ازجمله ۱۹۲ مورد مربوط به موسسه‌های تجاری گزارش شده‌اند؛ تاکنون تقریبا ۲۶۰ اتهام مطرح شده است.

این نگرانی‌ها در بحبوحه هشدار‌های گسترده‌تر از سوی نیرو‌های انتظامی فدرال مطرح می‌شود؛ پلیس سلطنتی کانادا در بیانیه‌ای در اکتبر ۲۰۲۴ اعلام کرد که اطلاعات قابل توجهی در مورد وسعت و عمق فعالیت‌های مجرمانه سازماندهی شده کشف کرده است.

براساس این بیانیه، بیش از ۱۲ تهدید جانی معتبر و قریب‌الوقوع وجود داشته است که باعث شده نیرو‌های انتظامی اعلان‌های «وظیفه هشدار» را برای اعضای جامعه آسیای جنوبی صادر کنند؛ با وجود این، برای بسیاری از افراد جامعه آسیای جنوبی، نگرانی اصلی همچنان امنیت است.