«عبای سوخته» روایتی آرشیوی از زندگی سیاسی شهید آیتالله بهشتی است که سیر فعالیتهای او را از سالهای پیش از انقلاب تا شهادت در هفتم تیرماه دنبال میکند و استعارهای از خوابی منسوب به امام خمینی (ره) را محور معنایی خود قرار میدهد؛ خوابی که در آن عبایی سوخته دیده شد و تنها چند روز بعد تحقق یافت.