خشونت‌های مسلحانه فزاینده پلیس استرالیا؛ ردپای شرکت‌های تسلیحاتی آمریکایی

کارشناسان می‌گویند به‌اصطلاح سلاح‌های کمتر کُشنده پلیس استرالیا ازجمله پرتاب‌کننده‌هایی که «موشک‌های گلوله‌مانند»، مواد شیمیایی محرک و نارنجک‌های استینگر شلیک می‌کنند، می‌توانند باعث آسیب جدی یا حتی مرگ شوند.

گاردین در گزارشی افشاگرانه به این موضوع پرداخته است:

این سلاح‌ها می‌توانند مردم را بکشند

پرتابه‌هایی که پودری را آزاد می‌کنند که برای سوزاندن چشم‌ها و گلو طراحی شده‌اند، نارنجک‌های فلش‌بنگ، گاز اشک‌آور، پرتاب‌کننده‌هایی که شبیه تفنگ‌های نیمه‌خودکار هستند که اغلب «کمتر کُشنده» نامیده می‌شوند، در صورت سوءاستفاده می‌توانند باعث آسیب‌های جدی یا حتی مرگ شوند، اما توسط پلیس علیه جمعیت در استرالیا با بررسی کمی استفاده می‌شوند.

روهینی هار، مشاور پزشکی در پزشکان حقوق بشر که تاثیرهای آن‌ها بر سلامت معترضان در سراسر جهان را بررسی کرده است، می‌گوید: همه این سلاح‌ها می‌توانند مردم را بکشند؛ تقریبا هیچ نظارتی در سطح جهانی بر صنعت تولید این سلاح‌ها وجود ندارد؛ در استرالیا، هیچ استاندارد ملی برای استفاده از آن‌ها وجود ندارد؛ در برخی ایالت‌ها، پلیس به‌شدت تلاش می‌کند تا سلاح‌های خود یا نحوه استفاده از آن‌ها را به اشتراک نگذارد.

در ویکتوریا، پلیس به ادعای «ملاحظات عملیاتی و ایمنی جامعه»، از ارائه عمومی نوع و مدل گلوله‌های لاستیکی و دیگر سلاح‌های خود حتی به نمایندگان مجلس ایالت خودداری کرده است؛ قراردادهای میلیونی برای این سلاح‌ها اغلب با توزیع‌کنندگان شخص ثالث به جای تولیدکنندگان منعقد می‌شود و این امر دسترسی پلیس به آنچه را که در اختیار دارد، مبهم می‌کند.

در جریان تحقیقات کرونا، پس از آن‌که گلوله‌های باتون و دیگر سلاح‌ها ممکن است در مرگ‌ومیر نقش داشته باشند، پلیس ویکتوریا به دنبال احکام سرکوبی بوده است که رسانه‌ها را از شرح هرگونه جزئیات سلاح‌ها منع می‌کند؛ در برخی ایالت‌ها، جزئیات مربوط به شوکر (Taser) در طول تحقیقات، ازجمله مطالب آموزشی داده‌شده به افسران، پنهان شده است.

بررسی فیلم‌های اعتراض‌ها در استرالیا و مشورت با ۳ متخصص سلاح و همچنین بررسی اسناد مناقصه، سوابق دادگاه و داده‌های پلیس، تصویری کامل از ابزارهای کم‌خطرتری را که پلیس برای کنترل جمعیت استفاده کرده است، ایجاد کرده است؛ براساس این بررسی‌ها می‌توان گفت که این سلاح‌ها شامل سلاح‌هایی هستند که با مرگ و جراحات جدی در آمریکا، اراضی اشغالی و برخی کشورها مرتبط هستند و سلاح‌های مورد استفاده در استرالیا عمدتا توسط دو تولیدکننده بزرگ سلاح‌های کم‌خطرتر در آمریکا ساخته می‌شوند.

پلیس در استرالیا به سلاح‌هایی دسترسی دارد که انواع «موشک‌های گلوله‌مانند» از جمله آنچه را به‌عنوان باتون فومی یا گلوله‌های کیسه‌ای شناخته می‌شوند، برای آنچه جلوگیری از اقدام از طریق درد ناشی از ضربه، شلیک می‌کنند.

در تصویرهایی از اعتراض‌ها در ویکتوریا، پلیس با گلوله‌های ۴۰ میلی‌متری دیده می‌شود که به گفته ۳ متخصص، ظاهرا ساخت شرکت آمریکایی Combined Systems Inc. هستند؛ Combined Systems همچنین به ارتش آمریکا، اف‌بی‌آی FBI و همچنین پلیس نیو ساوت ولز تجهیزات می‌دهد.

در حالی که گلوله‌های اسفنجی و فومی ممکن است بی‌خطر به نظر برسند، اما به دلیل وزن و سرعتشان هنگام شلیک، «گلوله‌های لاستیکی» هستند و چیزی را ایجاد می‌کنند که Combined Systems آن را «اثر ترومای غیرنافذ» می‌نامد.

در سال ۲۰۲۱، زمانی که پلیس ویکتوریا شروع به استفاده از گلوله باتون فومی علیه معترضان کرد که منجر به جراحات و چندین پرونده شکایت شد که دو مورد از آن‌ها حل‌وفصل شده است، پلیس سوابق مشخصی از تعداد دفعه‌های شلیک گلوله‌ها نداشتند.

یک پرونده حل‌وفصل‌شده در ماه آوریل توسط کریس دال مطرح شد که ادعا می‌کرد در تظاهرات سپتامبر ۲۰۲۱ با گلوله باتون فومی مورد اصابت گلوله قرار گرفته و زخمی عمیق در کمرش ایجاد کرده که نیاز به بخیه دارد؛ شرایط حل‌وفصل محرمانه است.

پرتابه‌های کمتر کشنده با مرگ‌ومیر و طیف وسیعی از جراحت‌ها در سراسر جهان مرتبط بوده‌اند؛ اسکات رینهاوت، محقق سلاح در پزشکان حقوق بشر، می‌گوید: آن‌ها می‌توانند چیزهای بسیار بدی باشند.

طبق سوابق پارلمانی، پلیس نیو ساوت ولز به پرتابگرهای ۴۰ میلی‌متری Combined Systems Penn Arms و همچنین پرتابگرهای ۴۰ میلی‌متری Heckler & Koch HK69 دسترسی دارد؛ طبق یافته‌های تحقیقات سال ۲۰۲۳، پلیس کوئینزلند همچنین دارای پرتابگرهای ۴۰ میلی‌متری تک‌تیر است که گلوله‌های کم‌مرگ‌تری شلیک می‌کنند؛ براساس یافته‌های تحقیقات، دست‌کم ۳ نفر در نیو ساوت ولز و ویکتوریا در عرض چهار ماه از یکدیگر در سال ۲۰۲۳ پس از اصابت گلوله‌های کم‌مرگ‌تر و شوکر به خانه‌هایشان جان خود را از دست دادند. 

هنوز اطلاعات دقیقی از تعداد کشته‌شدگان در دست نیست.

پس از اعتراض‌هایی که پس از مرگ جورج فلوید در سال ۲۰۲۰ به دست پلیس آمریکا رخ داد، پزشکان بررسی آسیب‌های ناشی از سلاح‌های کم‌خطرتر در مینیاپولیس را آغاز کردند؛ آن‌ها تا ۸۹ مورد از افرادی را که در اواسط سال ۲۰۲۰ توسط سلاح‌های پلیس مجروح شده بودند، بررسی کردند و دریافتند که بیشتر آسیب‌ها به سر، گردن یا صورت وارد شده است و ۱۶ بیمار دچار آسیب‌های مغزی تروماتیک شدند.

هار پس از ردیابی آسیب‌های ناشی از این پرتابه‌ها توسط پلیس آمریکا، رژیم صهیونیستی و چند کشور دیگر به این نتیجه رسیده است که پرتابه‌ها نقشی در کنترل جمعیت ندارند؛ وی گفت: آن‌ها وقتی از فاصله نزدیک به کسی برخورد می‌کنند خطرناک هستند و هدف قرار دادن آن‌ها از فاصله دور تقریبا غیرممکن است.

مواد محرک شیمیایی

در اعتراضی در خارج از تالار شهر سیدنی در ماه فوریه، برخی از افسران پلیس نیو ساوت ولز در حالی که کپسول‌های قرمز را در دست داشتند، دیده شدند و این اعتراض در عصر همان روز به‌طور فزاینده‌ای خشونت‌آمیز شد.

این قوطی‌ها حاوی اولئورزین کپسیکوم هستند: نوعی ترکیب بسیار غلیظ در فلفل چیلی که وقتی به چشم و پوست کسی اسپری می‌شود، احساس سوزش ایجاد می‌کند؛ برخی آن را با «ضربه چاقو به چشم» مقایسه کرده‌اند, خبرنگارانی که با اسپری OC مورد اصابت قرار گرفته‌اند، گفتند که به‌طور موقت بینایی خود را از دست داده‌اند.

در نیو ساوت ولز، اسپری OC که در اعتراض دیده شد، توسط Defense Technology ساخته شده بود که با یک تولیدکننده تجهیزات نظامی و پلیسی آمریکایی به نام Safariland مرتبط است؛ فیلمی از آلیس اسپرینگز در ماه آوریل، پلیس قلمرو شمالی را با قوطی‌های Defense Technology نشان می‌دهد.

در ملبورن، فیلم اعتراض نشان می‌دهد که پلیس ویکتوریا محصولات Sabre، یک برند اسپری OC آمریکایی ازجمله قوطی بزرگ MK9 آن را در اختیار دارد.

اسپری OC در دسته‌ای قرار دارد که محققان به‌طور گسترده آن را «محرک‌های شیمیایی» می‌نامند؛ این محصولات شامل گاز اشک‌آور است که پلیس نیو ساوت ولز در ماه آوریل در آلیس اسپرینگز علیه جمعیت استفاده کرد؛ در حالی که این محصولات «غیرکشنده» نامیده می‌شوند، تحقیقات محدودی در مورد اثرات آن‌ها بر سلامتی وجود دارد.

یک بررسی از مطالعات جهانی نشان داد که مواد شیمیایی محرک می‌توانند «باعث آسیب شدید، معلولیت‌های دائمی و در موارد نادر، مرگ» شوند؛ در مورد گاز اشک‌آور، شواهد نوظهوری از پیامدهای نامطلوب سلامت باروری وجود دارد؛ طبق داده‌های ویکتوریا که توسط پروژه پاسخگویی پلیس به دست آمده است، گاز اشک‌آور به اشکال مختلف ۹ هزار و ۱۸۸ بار بین اواسط ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ تخلیه شده است.

از نوامبر ۲۰۲۵، پلیس ویکتوریا قراردادی ۱.۵ میلیون دلاری برای محصولات گاز اشک‌آور، ازجمله «استریمر»، فوم و ژل آئروسل، با شرکت Australian Defense Apparel امضا کرد که با یک شرکت کانادایی ارائه‌دهنده لباس نظامی، Logistik Unicorp، مرتبط است؛ شرکت Australian Defense Apparel همچنین تامین‌کننده اسپری OC برای پلیس در کوئینزلند است، جایی که سوابق مناقصه‌ها نشان می‌دهد که از سال ۲۰۲۱ بیش از ۴۰۰ هزار دلار قرارداد منعقد کرده است.

طبق برگه‌های محصول Defense Technology و راهنماهای سیاست‌های پلیس آمریکا برای استفاده از Sabre، دست‌کم فاصله‌ای که باید از محصولات MK9 استفاده شود، شش فوت یا کمی کمتر از دو متر است، اگرچه به نظر می‌رسد فیلم نشان می‌دهد که پلیس در ویکتوریا از آن در فاصله بسیار نزدیک‌تری استفاده می‌کند؛ هار می‌گوید: مسئله دیگر این است که اسپری‌ها و مواد شیمیایی محرک در واقع یک سلاح بی‌هدف نیز هستند.

گاهی اوقات آن‌ها مستقیما به‌صورت اسپری می‌شوند، اما فیلم‌های اعتراض‌ها در سیدنی و ملبورن نشان می‌دهد که پلیس از حرکات قوسی در میان جمعیت در فاصله نزدیک استفاده می‌کند؛ داده‌های ایمنی Sabre علاوه بر سوزش، تورم و درد، نشان می‌دهد که محصول آن ممکن است «اثرهای شدیدتر و موقتی‌تری بر افرادی که آسم دارند یا از آمفیزم رنج می‌برند» ایجاد کند.

سال گذشته، در جریان بازجویی در یک دعوی دسته‌جمعی علیه پلیس ویکتوریا در مورد استفاده از اسپری OC در یک اعتراض زیست‌محیطی در سال ۲۰۱۹، افسران در مورد چگونگی استفاده از قوطی‌های بزرگ اسپری OC توسط تیم واکنش به نظم عمومی توسط پلیس ویکتوریا بحث کردند؛ یکی از افسران گفت: به‌طور خاص MK9 ابزاری مؤثر برای پراکندگی جمعیت است.

در دستورالعمل‌های پلیس ویکتوریا آمده است که اسپری OC برای استفاده علیه افرادی که «فقط به‌صورت منفعلانه مقاومت می‌کنند» در نظر گرفته نشده است.

یک قاضی دریافت که یک معترض، جردن براون، از طریق استفاده پلیس از اسپری OC مورد ضرب‌وشتم غیرقانونی قرار گرفته و ۵۴ هزار دلار خسارت به او تعلق گرفت؛ وی به دادگاه گفت: مثل تیغ در چشمانم بود»

پیتر اوبراین، از وکلای جنایی که اغلب روی پرونده‌های پلیس کار می‌کند، گفت: نگرانی‌های فزاینده‌ای در مورد استفاده فزاینده از اسپری فلفل به‌عنوان ابزاری برای اعمال قانون دارد.

پس از اعتراض جنبش «جان سیاه‌پوستان مهم است» در سال ۲۰۲۰، اوبراین تخمین می‌زند که حدود دوازده پرونده علیه پلیس نیوساوت ولز در رابطه با استفاده از اسپری فلفل در ایستگاه مرکزی را حل‌وفصل کرده است؛ گزارشی از شبکه دموکراسی استرالیا نیز افزایش استفاده از اسپری فلفل در اعتراض‌ها را پیگیری کرده است.

هنگامی که اسپری فلفل در استرالیا معرفی شد، به‌عنوان جایگزینی برای نیروی کشنده مانند سلاح گرم مطرح شد، اما رایان، جرم‌شناس دانشگاه دیکین، گفت: اکنون می‌بینیم که استفاده از این اسپری در حال کاهش است و اکنون برای پراکنده کردن جمعیت در اعتراض‌ها استفاده می‌شود.

گلوله‌های فلفلی

پلیس ویکتوریا را در حال استفاده از چیزی که به‌عنوان پرتابگرهای نیمه‌اتوماتیک VKS PepperBall شناخته می‌شود، است؛ این سلاح‌ها توسط شرکت آمریکایی United Tactical Systems ساخته شده‌اند که طیف وسیعی از تجهیزات را به نیروهای انتظامی می‌فروشد.

به گفته سازنده، پرتابگرهای پپربال PepperBall از هوای پرفشار برای پرتاب پرتابه‌هایی استفاده می‌کنند که در اثر برخورد منفجر می‌شوند و «ابری از فلفل محرک» ایجاد می‌کنند؛ این پرتابه‌ها می‌توانند شامل فرمول‌های مختلفی از یک ماده شیمیایی محرک به نام پودر پاوا با غلظت‌های مختلف «براساس یکی از داغ‌ترین شش کپسایسینوئید موجود در گیاهان فلفل» باشند.

آن‌ها همچنین می‌توانند چیزی را که به‌عنوان «گلوله‌های علامت‌گذاری» شناخته می‌شوند، شلیک کنند که حاوی رنگ برای علامت‌گذاری افراد در جمعیت برای دستگیری یا شناسایی احتمالی است.

دستورالعمل‌های پلیس در آمریکا خاطرنشان می‌کند که گلوله‌های PepperBall می‌تواند منجر به «سرفه، تنگی نفس و بسته شدن غیرارادی چشم‌ها و باعث سایش و کبودی شود؛ تولیدکننده اذعان می‌کند که محصولاتش می‌توانند باعث درد ازجمله «کوری موقت، احساس سوزش و مشکل در تنفس» شود و تصریح می‌کند که سوءاستفاده می‌تواند باعث «آسیب جدی یا مرگ» شود.

در آمریکا، United Tactical Systems در طول سال گذشته بیش از ۲ میلیون دلار قرارداد ازجمله برای ارائه «گزینه‌های سلاح کمتر کشنده» به وزارت امنیت داخلی دریافت کرده است؛ سخنگوی PepperBall گفت که محصول این شرکت «به‌عنوان یک راه‌حل غیرکشنده طبقه‌بندی شده که تمایز مهمی با محصولات کمتر کشنده است.

سلاح‌های هوای فشرده باعث جراحت‌ها و مرگ‌های جدی شده‌اند؛ در سال ۲۰۰۴، یک دانشجوی آمریکایی در جریان جشن‌های رد ساکس در خارج از پارک فنوی، توسط گلوله ساچمه‌ای از نوع دیگری از سلاح‌های بادی کشته شد؛ تحقیقات ادعا کرد که این افسر به اندازه کافی در نظر نگرفته بود که در میان جمعیت به یک هدف متحرک شلیک می‌کند و یک شلیک ناموفق می‌تواند به راحتی به یک رهگذر برخورد کند.

پلیس دنور با زوجی که ادعا می‌کردند پس از تیراندازی در ماشینشان در جریان اعتراض‌های جورج فلوید در سال ۲۰۲۰، دچار سوختگی و عوارض بارداری شده‌اند، به توافق رسید.

نخست‌وزیر ویکتوریا ادعا کرد که در سال ۲۰۱۸ به پلیس اسلحه‌های پپربال داده شده است تا به ماموران کمک کند تا بدون نیاز به درگیری‌های تن به تن، با افراد خشن در فاصله دورتری درگیر شوند.

سخنگوی حمایت حقوقی معترضان ملبورن گفت: این سلاح‌ها اغلب هوا را با مواد شیمیایی غلیظ می‌کنند؛ آن‌ها همه جا باروت می‌پاشند، اما ممکن است سلاح دیگری را پرتاب کنند که باروت را به هم بزند و دوباره به هوا پرتاب کند.

دستگاه حواس‌پرتی کمتر از کشنده

از سال ۲۰۱۸، پلیس ویکتوریا دست‌کم ۱.۲ میلیون دلار برای قراردادهایی که این نیرو آن‌ها را «دستگاه‌های حواس‌پرتی» توصیف کرده، ازجمله «طیف گسترده‌ای از دستگاه‌های حواس‌پرتی برای سرکوب مظنونان متخاصم، برای کنترل شورش و کاهش موقعیت‌های گروگان‌گیری و محاصره» هزینه کرده است.

اسکات (یکی از آسیب‌دیدگان) قبل از اینکه یکی از آن‌ها در جریان اعتراضی در ملبورن در اکتبر گذشته در مقابل آن‌ها منفجر شود، هرگز نام نارنجک‌های استینگر به‌عنوان یکی از دسته‌های گسترده سلاح‌هایی که برای انتشار صدا، نور و فشار شدید طراحی شده‌اند، نشنیده بود؛ ۷ ماه پس از انفجار استینگر، اسکات می‌گوید به نظر می‌رسد که آن‌ها زخم‌های مادام‌العمر روی پاهای خود خواهند داشت و همچنان درد خیالی دارند.

این دستگاه‌ها در پلیس ویکتوریا به‌عنوان مهمات کنترل جمعیت شناخته می‌شوند؛ آن‌ها می‌توانند گلوله‌های لاستیکی کوچکی پرتاب کنند؛ احتمالا جراحت‌های اسکات ناشی از قطعات فلزی خود دستگاه بوده است، نه محتویات آن؛ وی یکی از دست‌کم ۳ نفری است که به دلیل جراحت ناشی از انفجار در آن روز، در حال بررسی اقدام قانونی هستند.

پلیس تایید کرد که از دو مورد از این دستگاه‌ها و چهار فلش‌بنگ در این اعتراض استفاده کرده است؛ این نوع دستگاه‌ها توسط تولیدکنندگان مختلفی ساخته می‌شوند، اما پشتیبانی حقوقی معترضان ملبورن معتقد است که برخی از دستگاه‌های مورد استفاده در ویکتوریا توسط Combined Systems طراحی شده‌اند؛ کارشناسان نتوانستند تنها از طریق فیلم انفجار، تولیدکنندگان را تعیین کنند.

هار می‌گوید دستگاه‌هایی مانند فلش‌بنگ که توسط ارتش برای استفاده نظامی ساخته می‌شوند، می‌توانند باعث جراحت‌های ناشی از انفجار و سوختگی شوند؛ وی گفت: هیچ داده‌ای وجود ندارد که نشان دهد می‌توان از آن‌ها با خیال راحت در محیط‌های اعتراضی علیه غیرنظامیان غیرمسلح استفاده کرد.

رینهاوت گفت: وقتی گلوله‌های استینگر یا نارنجک‌های استینگر پرتاب می‌شوند، فتیله و بدنه نارنجک معمولا از هم جدا می‌شوند که باعث می‌شود دقت آن‌ها کم و هدف‌گیری آن‌ها دشوار باشد.

هلن کلوز، محقق ارشد بنیاد تحقیقاتی امگا، نیز همین نظر را دارد و می‌گوید نباید از آن‌ها در کنترل اعتراض‌ها استفاده شود به دلیل اینکه دقیق نیستند و می‌توانند باعث آسیب‌های شدید به‌ویژه به چشم‌ها شوند.

در ویدئویی از یک تجمع اکتبر، می‌توان دید که یک افسر نوعی وسیله حواس‌پرتی را از روی یک مانع نارنجی پرتاب می‌کند، جایی که در میان گروهی در چند متری آن منفجر می‌شود.

اسپنسر فامبی، یک کاپیتان بازنشسته پلیس کالیفرنیا، گفت: افسران معمولا آموزش می‌بینند که چیزی شبیه توپ انفجاری را بغلتانند، زیرا هر چیزی که از بالا پرتاب شود، پتانسیل جهش دارد؛ این کار خطر انفجار دستگاه در هوا، نزدیک‌تر به بدن و صورت افراد را به همراه دارد.

اسکات به پلیس ویکتوریا در مورد استفاده از نارنجک استینگر شکایت کرد، اما ماموران آن پس از تحقیقات داخلی ادعا کردند که این استقرار مناسب و مطابق با قانون، سیاست و رویه پذیرفته شده پلیس ویکتوریا بوده است.

شوکرها

اگرچه ادعا می‌شود که شوکرها به‌ندرت توسط پلیس استرالیا استفاده می‌شود و داده‌های پلیس ویکتوریا یک مورد را در تظاهراتی در سال ۲۰۲۱ ثبت کرده است، با وجود این، بند زرد آشکار شوکر در طول اعتراض های فوریه در سیدنی علیه سفر اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی روی لباس پلیس قابل مشاهده بود.

تشعشع‌ها یا دستگاه‌های انرژی هدایت‌شده که توسط شرکت آمریکایی آکسون طراحی شده‌اند، توسط نیروهای پلیس در سراسر استرالیا استفاده می‌شوند؛ در ویکتوریا، دولت از اختصاص ۲۱۴ میلیون دلار برای راه‌اندازی این دستگاه‌ها در سال ۲۰۲۳ خبر داد.

این دستگاه‌ها پس از مرگ‌ومیر در سراسر کشور پس از استفاده از شوکر، ازجمله مرگ کلر نولند ۹۵ ساله در سال ۲۰۲۳، تحت بررسی دقیق قرار گرفته‌اند؛ یک افسر ارشد پلیس نیوساوت ولز، کریستین وایت، شوکر خود را به سمت مادربزرگش شلیک کرد که دو دقیقه و ۴۰ ثانیه پس از ورود به خانه سالمندان یالامبی لاج، به زمین افتاد و به سرش اصابت کرد؛ وایت در سال ۲۰۲۴ توسط هیئت منصفه به جرم قتل غیرعمد مجرم شناخته شد و تحقیقات در حال انجام است.

اطلاعات نشان می‌دهد که در نیو ساوت ولز، تعداد دفعه‌های استفاده یا شلیک شوکر در پنج سال بیش از دو برابر شده است؛ در سال‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۱ حدود ۵۶۹ بار از شوکر استفاده شده یا شلیک شده است؛ تا سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵، این تعداد به ۱۴۰۳ مورد افزایش یافته است.

به گفته اما رایان، جرم‌شناس دانشگاه دیکین، شوکر ابتدا به‌عنوان جایگزینی برای سلاح گرم برای پلیس به عموم مردم ارائه شد، اما شفافیت یا پاسخگویی کمی در مورد اینکه آیا در عمل از آن‌ها به این شکل استفاده می‌شود، وجود دارد.

وی این سوال را مطرح می‌کند که آیا شوکر فقط در حوادث بحرانی که در غیر این صورت استفاده از سلاح گرم مناسب است، استفاده می‌شود یا اینکه در حال کاهش دامنه نیرو به چیزی هستند که احتمالا جایگزین باتون یا اسپری فلفل می‌شود؛ رایان گفت: من هنوز هم مرتبا می‌شنوم که ترجیح می‌دهید شوکر به شما شلیک شود تا اینکه به شما شلیک شود؛ این برداشت عمومی است، اما داده‌ها این واقعیت را تایید می‌کنند که احتمالا در بیشتر سناریوهایی که از شوکر استفاده می‌شود، احتمال شلیک به شما بسیار کم است.

همان داده‌های مربوط به استفاده از نیروی نظامی در نیو ساوت ولز نشان می‌دهد که تعداد دفعه‌های استفاده از سلاح گرم در نیرو‌های مسلح ثابت مانده است؛ به‌عنوان مثال، هفت بار در سال‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۱، در مقایسه با هشت بار در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵.

رایان می‌گوید در سراسر کشور نیز در مورد اینکه کدام گروه‌ها بیشتر تحت تأثیر استفاده از شوکر قرار می‌گیرند، مسئولیت‌پذیری کمی وجود دارد. در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵ در نیو ساوت ولز، داده‌های پلیس نشان می‌دهد که شوکر در ۵۷ درصد مواقع علیه افرادی که دست‌کم در یک تعامل با پلیس خود را بومی معرفی کرده بودند، استفاده شده است.

همچنین پرسش‌های فزاینده‌ای در مورد اینکه آیا شوکر‌ها موثر هستند یا خیر، وجود دارد؛ تحقیقات در سراسر کشور در پنج سال گذشته شواهدی در مورد غیرقابل اعتماد بودن آن‌ها دریافت کرده و نقض سیاست‌های پلیس را آشکار کرده یا آموزش‌های بهبود یافته را توصیه کرده است.

در غرب استرالیا، یک پزشک قانونی به افسران توصیه کرده است که اهمیت عدم استفاده از شوکر روی سینه و قلب و خطرات ناشی از فعال شدن مکرر آن را درک کنند.

چگونه پلیس استفاده از زور خود را پنهان می‌کند

وکلا می‌گویند دعاوی حقوقی و توافق‌های علیه پلیس به دلیل استفاده بیش از حد از زور در اعتراض‌ها رو به افزایش است، اما هیچ جمع‌آوری عمومی از این داده‌ها وجود ندارد و اغلب جزئیات به دلیل توافق‌های عدم افشا از دید عموم پنهان نگه داشته می‌شوند.

طبق گزارش سالانه، در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵، پلیس نیو ساوت ولز ۴۷۸ شکایت برای جرایم ازجمله ضرب‌وشتم و حبس غیرقانونی و همچنین دعاوی از افسران دریافت کرد و ۴۰.۲۶ میلیون دلار شامل خسارت‌ها و هزینه‌ها را در همان سال پرداخت کرد.

نهادهای نظارتی در سراسر استرالیا از گزارش‌دهی ناکافی و ناهماهنگی‌های گسترده در نحوه ثبت استفاده از زور توسط پلیس انتقاد کرده‌اند.

در اعتراض‌ها، زور می‌تواند شامل زمین زدن که در آن پاهای کسی از زیر او کشیده می‌شود، یا استفاده از اسب باشد؛ در ویکتوریا، حضور اسب‌ها از ۲۸ تظاهرات در سال ۲۰۱۹ به ۷۴ تظاهرات در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است.

نحوه جمع‌آوری داده‌ها توسط نیروهای پلیس همچنین میزان استفاده از سلاح‌های کم‌خطرتر را مبهم می‌کند.

سخنگوی پلیس ویکتوریا ادعا کرد که دلیل اصلی تلاش این آژانس برای جلوگیری از انتشار جزئیات مربوط به تجهیزات عملیاتی تضمین امنیت پلیس بوده است؛ وی گفت: افشای چنین اطلاعاتی، مانند اینکه تجهیزات موثر هستند یا نیستند، می‌تواند جان افراد را به خطر بیندازد و ما به خاطر اولویت دادن به امنیت مردم و جامعه عذرخواهی نمی‌کنیم.

جرمی کینگ، از شرکت حقوقی رابینسون گیل، می‌گوید صد‌ها پرونده علیه پلیس ویکتوریا را که شامل استفاده از سلاح‌های کم‌خطرتر بوده، حل‌وفصل کرده است؛ وی تخمین می‌زند که از ۱۰ تا ۱۵ مورد استعلام مربوط به پلیس که شرکتش هر هفته دریافت می‌کند، دست‌کم نیمی از آن‌ها مربوط به سلاح‌های کم‌خطرتر که اغلب اسپری OC و شوکر هستند، است.

سخنگوی پلیس گفت که تنها تعداد کمی از پرونده‌های شکایت علیه پلیس ویکتوریا در مورد گزینه‌های تاکتیکی غیرکشنده تشکیل شده است؛ این سخنگو گفت: چنین اقدامی در مقایسه با هزاران تعاملی که اعضای ما هر روز با مردم دارند، نادر است.

پرونده‌های شکایت سال‌ها طول می‌کشد تا حل‌وفصل شوند و اغلب این کار با توافق محرمانه انجام می‌شود.

کینگ گفت: زمان زیادی طول می‌کشد تا این اطلاعات به اطلاع عموم برسد و پلیس عمدا جزئیات این سلاح‌ها را پشت درهای بسته پنهان می‌کند؛ لوگان گفت که استفاده از اسپری، مواد منفجره و پرتابه‌های OC در اعتراض‌های ویکتوریا عادی شده است؛ افزایش نظامی شدن پلیس برخی از خانواده‌هایی را که در تجمعات ضد جنگ شرکت کرده‌اند، شگفت‌زده کرده است.

لوگان گفت: آن‌ها فرزندان خود را همراه می‌آورند و می‌بینند که این پلیس‌ها کاملا مجهز به اسلحه و نارنجک هستند و باید توضیح دهند که چه اتفاقی دارد می‌افتد. این روال جدید است.