گاردین: توافق ترامپ با ایران نتیجه جاه‌طلبی‌های غیرواقع‌بینانه برای جنگی غیرقابل دفاع است

همانطور که ضرب‌المثل می‌گوید: هیچ نقشه جنگی از نخستین برخورد با دشمن جان سالم به در نمی‌برد، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا هم با اهداف ادعایی حداکثری وارد جنگ با ایران شد، با امضای یادداشت تفاهم با ایران از آن خارج می‌شود.

به گزارش گاردین، دولت آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز، مجبور شد از اهداف گسترده‌تر خود دست بکشد، زیرا در غیر این‌صورت باید با چیزی که ترامپ آن را «رکود جهانی» می‌نامید، رو‌به‌رو شود.

باربارا لیف، یکی از اعضای برجسته دیپلماتیک در موسسه خاورمیانه و دستیار سابق وزیر خارجه آمریکا در امور خاور نزدیک، گفت که آمریکا جنگ را با «ارزیابی‌های فاجعه‌بار غیرواقعی از مقاومت ایران» و همچنین آمادگی آن برای اقدام در تنگه هرمز و حمله به تاسیسات آمریکا و خارجی در خلیج فارس آغاز کرده است.

وی گفت: آمریکا به سرعت دریافت که غلبه بر دشمنی که ۴ دهه را صرف تقویت دکترین و مهارت‌های جنگ نامتقارن خود کرده است، جنگی نخواهد بود که برای آن آماده شده بود و تشدید سریع درد اقتصادی در سطح جهانی که در نهایت به مصرف‌کنندگان آمریکایی وارد شد، جنگ را غیرقابل تحمل‌تر کرد.

دستیار سابق وزیر خارجه آمریکا در امور خاور نزدیک اظهار کرد: اکنون ترامپ با یک معضل روبروست: او نمی‌خواهد به جنگ بازگردد، اما او بخش زیادی از اهرمی را که می‌توانست در صورت پایان جنگ در هفته اول یا دوم داشته باشد، از دست داده است.

سناتور بیل کسیدی، از ایالت لوئیزیانا، در انتقاد به یادداشت تفاهم امضاشده میان ایران و آمریکا، این تفاهم بدترین اشتباه سیاست خارجی در دهه‌ها نامید؛ وی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: ریگان در گور به خود می‌لرزد؛ جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران مهار نشده و آن‌ها آموخته‌اند که تهدیدِ تنگه هرمز نتیجه‌بخش است و بدون شک در آینده نیز از این اهرم استفاده خواهند کرد؛ حالا، ایران طبق این توافق، اجازه می‌یابد زیرساخت‌های کاملا جدیدی بسازد؛ پیش از جنگ، تنگه باز بود، ایران تحت فشار شدید تحریم‌ها قرار داشت و ۱۳ سرباز آمریکایی زنده بودند، اما حالا، ۱۳ آمریکایی کشته شده‌اند، خانواده‌ها میلیارد‌ها دلار هزینه اضافی بابت سوخت پرداخت کرده‌اند، تحریم‌ها لغو خواهند شد و بمباران‌ها متوقف شده است؛ این بزرگ‌ترین فاجعه در سیاست خارجی چند دهه اخیر است.

تام تیلیس، سناتور جمهوری‌خواه کارولینای شمالی، گفت که ۱۴ نکته منتشر شده در روز چهارشنبه «برای من کافی نیست که بگویم این یک توافق خوب است».

وی تصریح کرد که ترامپ سال‌هاست که به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) دوران اوباما حمله کرد و گفت که رئیس‌جمهور سابق «مقادیر زیادی پول نقد» به ایران فرستاد، اما وقتی زمان آن رسید که صلحش را با ایران برقرار کند، خود را در حال توجیه گردش مالی بالقوه مجموعه‌ای بسیار بزرگ‌تر از دارایی‌ها و همچنین دیگر مشوق‌های مالی، حمایت از آتش‌بس در لبنان و اجازه دادن به ایران و عمان برای بحث در مورد آینده تنگه هرمز یافت.

در عین حال، ترامپ درباره دارایی‌های مسدود شده ایران گفت: این پول ما نیست، پول آن‌هاست و ما آن را در یک مقطع زمانی خاص مسدود کردیم؛ فکر می‌کنم باید آن را پس بدهیم؛ وی همچنین مورد پتانسیل غنی‌سازی اورانیوم ایران، گفت: کمی سخت است وقتی دیگران آن را دارند، کشور‌های همسایه دیگر آن را دارند و شما به آن‌ها اجازه نمی‌دهید که برای اهداف برق و چیز‌هایی از این قبیل آن را داشته باشند؛ باید کمی عقل سلیم به خرج دهید.

تفاهم‌نامه میان ایران و آمریکا در نهایت یک تصمیم عمل‌گرایانه از سوی دولت ترامپ بود که این درگیری باید هر چه سریع‌تر با وجود هزینه‌های سیاسی پایان یابد؛ لیف گفت که از اینکه به نظر می‌رسد این جنگ بدساخت در حال پایان است، عمیقا آسوده خاطر است، اما اطمینان کمی وجود دارد که دولت آمریکا دوباره به ورطه درگیری نیفتد.

رابرت مالی، یکی از مقام‌های سابق وزارت خارجه آمریکا و مذاکره‌کننده برجام، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: من ارزش زیادی در مقایسه تفاهم‌نامه و برجام نمی‌بینم؛ آن‌ها اساسا توافق‌نامه‌های متفاوتی هستند که از زمینه‌های کاملا متفاوتی پدید آمده‌اند؛ بهتر است این بحث را به منتقدان تندروی توافق‌نامه ۲۰۱۵ و تفاهم‌نامه فعلی واگذار کنیم که به نظر می‌رسد کاملا قادر به ادامه آن هستند؛ نکته اصلی این است که تفاهم‌نامه به مراتب از هر یک از گزینه‌های پیشنهادی ارجحیت دارد؛ همین.