درب اکاردئونی چوبی - درب اکاردئونی …تعمیر چیلر تراکمی , تعمیر کمپرسور …فروش لامپ فلورسنت ال سی دیدوربین مداربسته , DVR , تجهیزات …

اسرائیل از درون دچار چالش هویتی شده است/ محافظت از تل آویو با استفاده از حق وتو
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل - زهرا میرظفرجویان: طی سالیان گذشته آمریکایی‌ها اقدامات زیادی را در راستای اعتبارزدایی از «قدس اشغالی» انجام دادند که از جمله آنها می‌توان به حفاری‌ها در مسجدالاقصی، یهودی‌سازی قدس، تلاش برای تغییر بافت جمعیتی قدس و کوچ دادن اجباری مسلمانان از قدس، اشاره کرد. با این حال، پس از رقم خوردن پیروزی انقلاب اسلامی وضعیت مقاومت در منطقه به طور کامل دستخوش تغییر و تحولات بسیار مهمی شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی «گفتمان مقاومت اسلامی» شکل گرفت. پس از آن، امام خمینی (ره) با نامگذاری آخرین جمعه از ماه مبارک رمضان به عنوان «روز قدس»، یک مناسبت ملی اسلامی در مسأله فلسطین متبلور شد. امام (ره) با این اقدام خود، این پیام را به ملت‌های منطقه و جهان مخابره کردند که قدس، متعلق به تمام جهان اسلام است و نه جهان عرب. باید به این نکته توجه داشت که نامگذاری روز قدس صِرفا یک نامگذاری عادی نبود، بلکه اقدامی استراتژیک، هدفمند و ارزشمند بود. نگاهی به تحولات بیش از ۴ دهه اخیر (یعنی پس از پیروزی انقلاب اسلامی) به خوبی نشان می‌دهد که سِیر تحولات تمامی این سال‌ها بر اساس «گفتمان مقاومت اسلامی» بوده است. در همین ارتباط، خبرنگار مهر گفتگویی با پروفسور «ریچارد فالک» استاد بازنشسته دانشگاه پرینستون آمریکا و گزارشگر سابق سازمان ملل انجام داده است. *آیا سازمان های بین المللی در پرداختن به وضعیت حقوق بشر در فلسطین موفق بوده اند؟ اگر موفق بوده اند چرا تا کنون رفتارهای ضد حقوق بشری اسرائیل ادامه دارد؟ سازمان های بین المللی، به ویژه سازمان ملل متحد، در زمینه رسیدگی به موارد نقض حقوق بشر در فلسطین بسیار متفاوت عمل می کنند. سازمان ملل، به ویژه شورای حقوق بشر، به طور کلی سابقه خوبی در تشخیص موارد نقض حقوق بشر داشته و پیشنهادات خوبی برای رفع آنها دارد. چنین محدودیتهایی برای رفتار اسرائیل در راستای اعتبار بخشی به شکایت فلسطینیان از این رژیم و توجیه تلاشهای همبستگی بین المللی مهم است. اما متأسفانه شاهد هستیم که این موارد سمبلیک نیز در سازمان های حقوق بشری اجرا نمی شود. تمامی تلاش ها برای اجرای حقوق بشر بخاطر مسائل ژئوپولتیک و به ویژه توسط آمریکا از بین رفته است. این دخالتها اشکال مختلفی دارد، از جمله محافظت از اسرائیل در برابر پاسخگویی با استفاده از حق وتو که به پنج عضو دائم شورای امنیت سپرده شده است. علاوه بر این موارد، اسرائیل از تمامی توصیه های سازمانهای بین المللی و یافته های این سازمانها که این رژیم را مسئول نقض جدی معیارهای بین المللی حقوق بشر و هنجارهای بشردوستانه بین المللی می دانند سرپیچی کرده به طوری که هیچیک از تبعات جدی رفتارهایش را نپذیرفته است. اسرائیل به جای پاسخگویی به رفتارهایش، منتقدین خود را متهم به یهود ستیزی می کند. *چرا بیشتر قطعنامه های شورای امنیت علیه اسرائیل، از سوی آمریکا وتو می شود؟ تفسیر آمریکا از روابط ویژه اش با اسرائیل این است که خود را مکلف به محافظت از این رژیم در برابر انتقادات در سازمان ملل دانسته و از اجرای اقدام هایی که می تواند اسرائیل را پاسخگو کند ممانعت به عمل می آورد. دولت آمریکا به دلیل منافع استراتژیک خود در منطقه و همچنین لابی اسرائیل در داخل آمریکا چنین رفتارهایی را در مجامع بین المللی از خود نشان می دهد. انگلیس، فرانسه و اتحادیه اروپا نیز به طور کلی در مجامع بین المللی از اسرائیل حمایت کرده اند، هرچند میزان این حمایتها به اندازه آمریکا نیست. *به نظر شما کدام دولت ها بیشترین سهم را در نقض حقوق فلسطینی ها ایفا می کنند؟ بدیهی به نظر می رسد که آمریکا و کشورهای اتحادیه اروپا بیشترین مسئولیت را دارند. این موضوع خودش را در الگوهای درگیریهای خاورمیانه به خصوص درباره ایران نشان می دهد. به طور کلی در غرب این باور وجود دارد که ایران به دنبال نابودی دولت یهود است و این امر موجب شده است تا اروپایی ها حمایت قدرتمندی از اسرائیل که آخرین سرمایه استعماری اروپا می باشد انجام دهند. تا آنجایی که من می دانم، ایران تا آنجایی با پروژه صهیونیسم مخالفت می کند که این پروژه به دنبال گسترش برتری یهود بر ساکنان غیر یهودی اسرائیل و سرزمین های اشغالی فلسطین می باشد. این برتری جویی جزء یکی از موارد جرم های بین المللی آپارتاید می باشد. *ماموریت افکار عمومی جهان بویژه اروپا و آمریکا در برخورد با اینگونه رفتارهای غیرانسانی چیست؟ در اروپا و آمریکا یک حمایت دلگرم کننده ای از مبارزات مردم فلسطین در جهت دستیابی به حقوق اساسی شان وجود دارد. بعنوان مثال کمپین BDS (جنبش بایکوت و تحریم علیه اسرائیل) فشارهای زیادی را به این رژیم آورده است همانند فشارهایی که به رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی وارد می شد. اسرائیل به تدریج در حال باختن جنگ مشروعیت به جنبش های فلسطینی هست. *با توجه به فشارهای فزاینده اقتصادی و چالش های هویتی در رژیم صهیونیستی، وضعیت داخلی اسرائیل را چگونه ارزیابی می کنید؟ به اعتقاد من بن بست انتخاباتی در اسرائیل نشانه واضحی از این امر است که اوضاع در آنجا خوب نیست. اسرائیل از نظر سیاسی مرتباً در حال فاصله گرفتن از راهکار دیپلماتیک برای حل و فصل درگیری هایش با فلسطینان بوده است و هیچگونه فشار امنیتی بر روی این رژیم نبوده است تا از جاه طلبی های صهیونیستی اش کوتاه بیاید. همچنین اسرائیل از درون، دچار چالش هویتی شده است که این امر در تنش های بین شخصیت های سکولار و یهودیان ارتودوکس افراطی نیز مشهود است. *چرا طرح های صلح در منطقه که بیشتر هم منافع اسرائیل را برآورده می کند نتوانسته است پیشرفتی حاصل کند؟ اسرائیل برای بسیج نگه داشتن صهیونیست ها همواره سعی می کند ایران را یک تهدید نشان دهد و به همین دلیل به دنبال این است که جلوی احیای برجام را بگیرد. در سیاست خارجی اسرائیل تغییراتی به وجود آمده است به طوری که اولویت خود را از تهدیدات ناشی از اعراب که در حال حاضر خنثی شده اند به تهدیدات ناشی از ایران تغییر داده است. اسرائیل، ایران را تهدیدی برای منوپولی منطقه ای قدرت هسته ای خودش دانسته و همچنین ایران را حامی گروه های حماس، حزب الله و حوثی ها که دشمن منافع اسرائیل در منطقه می باشند نیز به حساب می آورد. اسرائیل به خوبی می داند که تحولات سیاسی و تسلیحاتی و نظامی آتی منطقه می تواند توازن منطقه ای را به سرعت به ضرر این رژیم تغییر دهد و تهدیداتی را در درون سرزمین های اشغالی و سرتاسر منطقه متوجه تل آویو کند. به همین دلیل تا زمانی که جمهوری اسلامی ایران وجود دارد، سیاست خارجی اسرائیل نسبت به ایران تهاجمی خواهد بود. اسرائیل همواره بر این باور بوده است که امنیت منطقه ای آن منوط به مخالفت با ایجاد یک بازیگر قدرتمند منطقه ای از قبیل ایران، ترکیه و سوریه که حامی مبارزات فلسطینیان باشد هست. کد خبر 5205955