اواسط سال ۱۴۰۲ بود که مرد میانسالی با مراجعه به پلیس آگاهی تهران مفقود شدن ناگهانی پسر سی سالهاش به نام فرهاد را اطلاع داد و گفت: «از مدتی قبل هر بار به پسرم زنگ میزدم تلفن همراهش خاموش بود تا اینکه سراغ او را از عروسم گرفتم، اما او میگفت که فرهاد برای کار به ترکیه رفته است. من واقعا نگران بودم و فکر میکردم فرهاد بیخبر از من برای مدت طولانی در خارج از کشور نمیماند.