ذوبآهن اصفهان در بهمن ۱۴۰۴، تصویری تمامعیار از یک غول صنعتی است که زیر بار ساختارهای قدیمی و هزینههای کنترلنشده در حال کمر خم کردن است. تداوم این روند نه تنها سهامداران را متضرر میکند، بلکه امنیت شغلی هزاران کارگر و پایداری زنجیره فولاد کشور را به خطر میاندازد. بدون یک جراحی عمیق در ساختار هزینهها، احیای مجدد کانالهای صادراتی و شفافسازی در مورد «سایر هزینههای نجومی»، ذوبآهن به جای تولید فولاد، تنها به کارخانهای برای تولید «زیان انباشته» تبدیل خواهد شد. این گزارش یک هشدار است؛ زمان …