بازار ارتباطات سیار ایران، صحنهای از رقابت نابرابر است که در آن، همراه اول با تکیه بر «اکثریت مطلق» سهم بازار و زیرساختهای کلیدی، فضای انتخاب را برای مصرفکننده «محدود» کرده است. این شرکت، به جای آنکه صرفاً یک بازیگر بزرگ باشد، عملاً به نیروی تثبیتکننده بازار تبدیل شده که انگیزه رقابت شدید بر سر کیفیت و قیمت را از خود و رقبا سلب میکند.