رسیده وقت خداحافظی، چه دشوار است و زنده ماندن بی‌تو ز روی اجبار است

تو می‌روی و جهانم، نفس ندارد هیچجهان بدون تو زندان، بدون دیوار است چه مهربان، به دلم نور و روشنی دادیهنوز با تو دلم گرم و از تو سرشار است اگرچه فاصله افتاده...