ظرفیت زیستی به زبان ساده، حداکثر جمعیت و سطح فعالیتی است که یک سرزمین میتواند بدون تخریب منابع طبیعی، افت کیفیت زندگی و ایجاد بحرانهای پایدار در خود جای دهد. این ظرفیت تابع منابع آب، کیفیت هوا، توان اکولوژیک، زیرساختهای حملونقل، انرژی، خدمات شهری و ظرفیت مدیریت محیطزیست است.