سقوط دولتهای بشار اسد و نیکلاس مادورو، تنها یک عقب نشینی دیپلماتیک نبود؛ در واقع این تحولات، شکست سنگین یک دکترین انرژی و سرمایه گذاری خارجی است که در آن، اهداف سیاسی جایگزین محاسبات اقتصادی و ارزیابی واقعبینانه ریسک شد. هسته مرکزی این استراتژی، استفاده از صادرات نفت، فناوری انرژی و سرمایه نفتی به عنوان اهرمی برای خرید متحد و ایجاد عمق راهبردی در مناطق کلیدی بود؛ نقشهای که اکنون با بدهیهای میلیاردی و داراییهای بلوکه شده روبهروست.