در پی تنشهای اخیر در خاورمیانه و اختلال در تردد از تنگه هرمز، تأمین سوخت هوانوردی در برخی مناطق از جمله اروپا، سواحل غربی آمریکا و بخشهایی از آسیا با کمبود سوخت جت مواجه شده؛ وضعیتی که توجهها را دوباره به سوخت پایدار هوانوردی (SAF) جلب کرده است. این سوخت که عمدتاً از روغنهای خوراکی مصرفشده، چربیهای حیوانی و ضایعات زیستی تولید میشود، هنوز سهمی محدود در بازار دارد؛ بهطوریکه طبق دادههای IATA سهم آن از مصرف جهانی سوخت هوانوردی در سال ۲۰۲۶ تنها حدود ۰.۸ درصد برآورد میشود، در حالی که برای تحقق این هدف تا ۲۰۵۰ به حدود ۵۰۰ میلیون تن در سال نیاز است و حالا باز هم چین است که در این بازی برد را از آن خود میکند؛ این کشور نه تنها کمبودی در سوخت جت ندارد، بلکه حتی ظرفیت مازاد تولید SAF آن، سبب شده تا بتواند بازار اتحادیه اروپا را تا اندازه قابل توجهی در دست بگیرد.